Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 października 2010r. sygn. akt: VSA/Wa 2390/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. R. - M&M R. F.H., dalej "skarżący", na pismo Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2010r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na rzecz dywersyfikacji, z uwagi na fakt, że pismo stanowiło odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 12 listopada 2010r., zaś pismem z 18 listopada 2010r. (data nadania 19 listopada 2010r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Agencji Rynku Rolnego z [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że został źle pouczony przez organ o możliwości złożenia skargi, a z uwagi na brak wykształcenia prawniczego nie posiadał stosownej wiedzy, by prawidłowo zredagować skargę.
Agencja Rynku Rolnego pismem z [...] listopada 2010r. przekazała Sądowi wniosek, skargę na odmowę przyznania pomocy z [...] listopada 2010r. oraz odpowiedź na skargę. W treści pisma pełnomocnik organu wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W jego ocenie, organ prawidłowo pouczył skarżącego o środkach zaskarżenia informacji o odmowie przyznania pomocy, zawartej w piśmie z [...] czerwca 2010r. W opinii pełnomocnika organu, gdyby skarżący działał w błędnym przeświadczeniu, to swoją skargę winien skierować przeciwko obu pismom tj. z [...] czerwca i [...] sierpnia 2010r.
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2011 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując w uzasadnieniu, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 marca 2011 r. sygn. akt II GZ 78/11 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Oceniając wniosek należy uznać, iż zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, jest dzień 12 listopada 2010r., w którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010r. o odrzuceniu skargi na pismo z [...] sierpnia 2010 r., sygn. akt: VSA/Wa 2390/10. Dlatego też złożenie przez skarżącego w dniu 19 listopada 2010r. (data nadania pocztowego) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło w ustawowym terminie do wniesienia wniosku. Ponadto, skarżący wraz z wnioskiem złożył skargę, zatem równocześnie dokonał czynności, dla której wcześniej nie dochował terminu.
Po rozpoznaniu sprawy Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że w piśmie z [...]sierpnia 2010r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ przytoczył pouczenie zgodne z treścią pouczenia zamieszczonego w piśmie Agencji Rynku Rolnego z [...]czerwca 2010r., co mogło być mylące dla skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2, § 4 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.