Uzasadnienie
Wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 26 listopada 2008 r. J. N. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z córką i synem, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje wraz z dziećmi w domu należącym do żony (która mieszka i pracuje za granicą) i pozostaje na jej utrzymaniu. Do wniosku załączył m. in. zaświadczenie z 25 listopada 2008 r. potwierdzające pozostawanie bez pracy oraz kserokopię umowy majątkowej małżeńskiej wyłączającej ustawową wspólność majątkową.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i pozostaje wraz z dziećmi na utrzymaniu małżonki, z którą nie prowadzi jednak wspólnego gospodarstwa domowego, co przemawia za przyjęciem, iż nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania sądowego, czy też czynić oszczędność na ten cel bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Jednocześnie wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.