Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż jest osobą z orzeczeniem niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym do 2019 r., przyjmuje leki ograniczające sprawność umysłową. Utrzymuje 17 – letniego syna, co pochłania ¾ jej dochodów. Przez pół roku była unieruchomiona z powodu złamania stopy. Jest w trakcie poszukiwania pracy, gdyż nie ma powrotu na etat od 1.12.2014 r. Jej gospodarstwo domowe jest ubogie, nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny, a stan jej zdrowia stale się pogarsza. Zamieszkuje wraz z synem w mieszkaniu kwaterunkowym, oprócz ¼ działki leśnej we wsi Ł. nie posiada żadnych innych nieruchomości. Posiada samochód osobowy z roku 2001 o wartości ok. 5000 zł we współwłasności z bankiem. Dochody w gospodarstwie domowym z renty i pracy Skarżącej wynoszą łącznie brutto 2106 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskująca byłaby zobowiązana składają się wpis od skargi (100 zł) oraz ewentualne wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Dochody w gospodarstwie domowym Skarżącej pozwalają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób (Skarżącej i jej niepełnoletniego syna).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.