Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia [...] września 2014 r. wniesionej przez M. T. (dalej jako: "skarżący") jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
M. T. złożył w dniu [...] maja 2013 roku w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r.") na rok 2013.
W dniu [...] lutego 2014 r. przeprowadzona została weryfikacja terenowa działki ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. w celu ustalenia uprawnionej powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG).
W dniu [...] kwietnia 2014 r. wysłano do M. T. pełnomocnika M. T. zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy na podstawie art. 10 § 1 oraz art. 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). Pełnomocnik zapoznał się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie, jednocześnie nie wyrażając woli ustosunkowania się do zgromadzonych materiałów dowodowych.
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał skarżącemu płatność ONW na rok 2013 w łącznej wysokości 10.261,32 zł w tym:
ONW - Nizinne strefa I w wysokości 10.261,32 zł, w tym środki budżetu Unii Europejskiej 8.209,05 zł, środki krajowe 2.052,27 zł, płatność została pomniejszona o kwotę 1.430,71 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości.
Płatność przyznano do powierzchni 83,52 ha pomniejszonej o dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.
Organ wskazał, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej sprawy stwierdzono błędy przekroczenia powierzchni deklarowanej w stosunku do uprawnionej powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) dla działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. oraz dla działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. Powierzchnia stwierdzona na ww. działkach rolnych wynosi: [...] - 9,62 ha oraz [...] - 13,38 ha. Ponadto w wyniku przeprowadzonej przedmiotowej kontroli administracyjnej, stwierdzono błędy przekroczenia powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni największego spójnego obszaru, uprawnionego do uzyskania płatności dla działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. oraz działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny K., gmina G., powiat s. Powierzchnia stwierdzona na ww. działce rolnej wynosi: [...] - 15,38 ha.
Wskazał, iż przeprowadzona kontrola administracyjna wykazała również błąd przekroczenia powierzchni największego spójnego obszaru, uprawnionego do uzyskania płatności dla działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. Powierzchnia największego spójnego obszaru stwierdzona na ww. działce rolnej wynosi: [...] - 12,10 ha.
Wskazał, iż w dniu [...] lutego 2014 r. przeprowadzona została weryfikacja terenowa działki ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s w celu ustalenia uprawnionej powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG). Na podstawie raportu z weryfikacji w terenie powierzchni PEG, stwierdzono nieprawidłowości w zakresie zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności powierzchni działek rolnych.
W przypadku działek rolnych [...] oraz [...] stwierdzono, iż powierzchnia tych działek zgłoszona we wniosku jest większa niż powierzchnia faktycznie użytkowana na gruncie. W przypadku działki rolnej I powierzchnia deklarowana tej działki wynosiła 4,41 ha, natomiast stwierdzono powierzchnię 2,09 ha. Podobnie w przypadku działki rolnej [...] powierzenia zadeklarowana (1,50 ha) okazała się niezgodna z powierzchnią stwierdzoną, która wyniosła 0,00 ha. Łączna powierzchnia przedeklarowania dla wymienionych działek rolnych wyniosła 3,82 ha.
Jednocześnie zgodnie z treścią raportu z weryfikacji w terenie stwierdzono, iż dla działki rolnej [...] powierzchnia zgłoszona do płatności we wniosku jest mniejsza niż powierzchnia faktycznie użytkowana przez rolnika. W przypadku działki rolnej [...] (powierzchnia deklarowana 1,35 ha) stwierdzono, iż rzeczywista powierzchnia tej działki rolnej to 1,99 ha. Suma stwierdzonego zaniżenia wnioskowanej powierzchni wyniosła zatem 0,64 ha.
W wyniku zastosowanej kompensacji powierzchni działek rolnych, dla których stwierdzono zawyżenie bądź zaniżenie zadeklarowanej do płatności powierzchni, powierzchnia przedeklarowania dla grupy upraw wyniosła 3,18 ha.
Łączna powierzchnia przedeklarowania wynosi: 5,11 ha
Organ wskazał, iż w związku z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8, dalej jako: "rozporządzenie Komisji (UE) Nr 65/2011"), w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Początkowa kwota płatności ONW strefa Nizinna I została naliczona do powierzchni stwierdzonej i wynosi 11.692,03 zł. Jednakże powyższa kwota została zmniejszona ze względu na stwierdzoną różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek położonych na obszarze ONW strefa Nizinna I zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosi 6,1183%.
W uwagi na fakt, iż obszar zadeklarowany we wniosku przekroczył obszar stwierdzony, zgodnie z art. 16 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011, należna w roku bieżącym kwota płatności ONW strefa Nizinna I została pomniejszona o 1.430,71 zł, czyli kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. M. T. działający w imieniu M. T. wniósł odwołanie od powyższej decyzji kwestionując powierzchnię działek rolnych zakwalifikowaną przez organ do płatności i jednocześnie wnosząc o weryfikację ich powierzchni w terenie.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Dyrektor Oddziału uznał, iż zaskarżona decyzja został wydana zgodnie ze stanem faktycznym w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie na podstawie obowiązujących przepisów prawa.
Organ II instancji wyjaśnił na wstępie, iż wnioskodawca składając wniosek złożył zarazem oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania dopłat ONW poprzez złożenie podpisu na wniosku pod umieszczonym tam oświadczeniem.
Wskazał, iż w celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. d rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65, dalej jako: "rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009"), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz.
WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16, dalej jako: "rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009"), zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.
Dyrektor Oddziału podniósł, iż zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) NR 73/2009 system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.
Wyjaśnił, iż zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) NR 73/2009 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych. Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu.
Dodał, iż zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Na podstawie zaś art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 wraz z wstępnie wydrukowanym wnioskiem o przyznanie płatności została rolnikowi przekazana informacja zawierająca dane o maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do celów systemu jednolitej płatności obszarowej w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych.
Jednocześnie stosownie do treści art. 12 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 rolnik poprawia wstępnie zadrukowany formularz wniosku, jeżeli jakakolwiek podana w nim informacja jest błędna, a w stosownych przypadkach wskazuje nowy obrys działki ewidencyjnej. Jeżeli stan faktyczny na zadeklarowanych we wniosku działkach ewidencyjnych nie uzasadnia zmian powierzchni wyznaczonego maksymalnego obszaru kwalifikowanego, powierzchnię stwierdzoną należy wyznaczyć zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.
Dyrektor Oddziału stwierdził, iż składając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca winien wskazać powierzchnię rzeczywistą spełniającą wymagania rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku, a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne, które uległy dezaktualizacji. Przedłożenie wniosku zgodnego ze stanem faktycznym oraz uwzględniającego obowiązujące w tym zakresie przepisy należy do obowiązków Wnioskodawcy. Wskazał, iż organ w toku prowadzonego postępowania dokonuje jedynie weryfikacji złożonego wniosku. Dodał, iż organy ARiMR weryfikując wniosek w zakresie zgłoszonego żądania dokonują tego w myśl obowiązujących przepisów, którymi są związane.
W ocenie Dyrektora Oddziału ustalenie zatem rzeczywistej powierzchni gruntów posiadanych i prawidłowo utrzymywanych (uprawianych i ugorowanych) jest warunkiem przyznania płatności. W sytuacji stwierdzenia przez organ administracyjny rozpoznający wnioski o dopłaty, że powierzchnia deklarowana we wniosku różni się od powierzchni zatwierdzonej, a więc spełniającej warunki do dopłaty, ulegają one, w zależności od wielkości stwierdzonej różnicy, zmniejszeniu lub nie zostają w ogóle przyznane. Organ II instancji wyjaśnił, iż różnice mogą zostać stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej na miejscu bądź kontroli administracyjnej, dla potrzeb której wykorzystywać można techniki skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej (GIS) polegające na ortoodwzorowaniu lotniczym lub satelitarnym. Stwierdził ponadto, że uzyskane w drodze jednego lub drugiego rodzaju kontroli wyniki mają równoprawne znaczenie, co oznacza, że skontrolowanie i ustalenie powierzchni rzeczywistej do dopłaty przy użyciu systemu komputerowej identyfikacji jest wystarczające i nie ma potrzeby weryfikowania otrzymanego wyniku poprzez kontrolę na miejscu lub zestawiania go z danymi z ewidencji gruntów.
Zdaniem Dyrektora Oddziału z załączonej dokumentacji wynika, iż w przedmiotowej sprawie Kierownik BP ARiMR w S. wydał właściwą decyzję w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013. Dyrektor Oddziału wskazał, iż organ I instancji dokonał w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 właściwego określenia powierzchni uprawnionej do płatności. W ocenie organu II instancji powierzchnie zostały wyznaczone z należytą starannością w oparciu o dane informacji geograficznej GIS/LPIS zgromadzone w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli, uwzględniając tym samym uprawnione obszary do płatności przedmiotowych działek rolnych.
Dodał, iż konsekwencją prawidłowo stwierdzonych przez organ I instancji zawyżeń było ustalenie, różnicy między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a ustaloną powierzchnią kwalifikującą się do objęcia płatnościami. Procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a ustaloną wyniosła 6,1183%.
Tym samym, w ocenie organu II instancji, na podstawie art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011, przyznana skarżącemu płatność ONW została prawidłowo pomniejszona.
Konkludując, Dyrektor Oddziału wskazał, iż prowadzone w sprawie postępowanie toczyło się w zgodzie z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego, z różnicami wynikającymi ze specyfiki przedmiotu niniejszej sprawy.
W skardze z dnia [...] września 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący działający przez pełnomocnika wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub zmianę ww. decyzji i przyznanie płatności w niepomniejszonej wysokości.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- - naruszenie prawa materialnego, poprzez pomniejszenie wartości pomocy, mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku,
- - naruszenie prawa proceduralnego, mającego istotny wpływ na treść wydanej decyzji, t.j.: art. 8, 7, 10, 77 § 1, art. 80, 81 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania skarżącego do organów ARiMR, a to z uwagi na nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zgromadzonego materiału dowodowego, przyjęcie wniosków przeczących zasadom logiki i doświadczenia życiowego, a nadto sprzecznych ze zgromadzonym materiałem dowodowym i stanem faktycznym,
- - art.21 ust 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków EFR na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r, Nr 64, poz.427 ze zm.) poprzez prowadzenie sprawy dotyczącej przyznania pomocy bez rozpoznania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i zgodnie ze stanem faktycznym.
Skarżący wskazał, że w odwołaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. kwestionował dokładność pomiarów powierzchni działek rolnych dokonywanych drogą administracyjną – na podstawie analizy materiałów graficznych pozyskanych drogą zdjęć lotniczych lub satelitarnych i wnioskował o przeprowadzenie kontroli na miejscu.
W ocenie skarżącego, do kontroli administracyjnej zastosowano materiał zarchiwizowany z jesieni 2009 r. (a zatem nieaktualny w 2014 r.) nie odzwierciedlający aktualnego stanu w terenie z uwagi na wykonywane prace gospodarcze mające na celu zagospodarowywanie terenów nieużytkowanych rolniczo. Dodał, iż organ II instancji nie poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego i o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i o możliwości wniesienia uwag co do tego materiału, wówczas zwróciłby bowiem uwagę na wykryte przez siebie nieprawidłowości.
Kwestionując powierzchnię uznaną za kwalifikowaną do otrzymania dopłat na działce [...] wskazał, iż ww. działkę rolną tworzą grunty położone na działkach [...], oraz zignorowana przez organ I instancji działka [...] - obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. a także działka [...] - obręb geodezyjny K., gmina G., powiat s., co wynikało ze złożonego w dniu [...] maja 2014 w siedzibie BP ARiMR w S. wniosku o przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013, wraz załączonym materiałem graficznym. Dodał, iż Dyrektor [...] Oddziału ARiMR nie odniósł się w sposób niebudzący zastrzeżeń do zgłoszonego i przytoczonego powyżej przeze mnie zarzutu.
Zauważył, iż w wyniku wizytacji terenowej przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2013 mającej na celu weryfikację działki [...] - obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. zakwestionowano powierzchnie działek rolnych [...] oraz [...]. Wyjaśnił, iż w przypadku działki rolnej [...] o powierzchni deklarowanej 4,41 ha stwierdzono powierzchnię 2,09 ha, natomiast w przypadku działki [...] o powierzchni deklarowanej 1,5 ha stwierdzono powierzchnię 0,00 ha. Wskazał, iż odwołując się od decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2014 roku w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013 w kontekście działki rolnej [...] wyjaśnił, iż była tam prowadzona w 2013 roku produkcja rolnicza - w 2013 roku uprawiano tam trawy metodami, jednakże wyniku negatywnych wyników ekonomicznych i uciążliwych warunków organizacyjnych zaprzestano z początkiem 2014 roku użytkowania ww. dziatki rolnej.
Zdaniem skarżącego kontrola przeprowadzona w dniu [...] lutego 2014 nie mogła potwierdzić ani zakwestionować występowania uprawy traw realizowanej w roku poprzednim, zatem zakwestionowanie ww. działki rolnej jest dla niego krzywdzące.
Wskazał ponadto, iż zakwestionowano powierzchnię działki rolnej [...], posługując się nieaktualnym materiałem graficznym w postaci zdjęć wykonanych w 2009 i przedstawiających teren ww. działki w sposób nieaktualny.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący wniósł o dołączenie do akt sprawy nowych dowodów mających istotne znaczenie dla zbadania sprawy, tj.: odpisu szkicu z pomiaru użytków rolnych zd. [...],[...]we wsi Z. i [...] we wsi
K., odpis obliczenia pola powierzchni działki, odpis oświadczenia S. T. oraz A. O., odpis rejestru działalności rolnośrodowiskowej, odpis protokołu kontroli gospodarstwa rolnego oraz odpis odwołania od decyzji organu I instancji.
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do wniosku dokumentów, tj.: raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, protokołu z kontroli gospodarstwa rolnego, decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Przede wszystkim wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie zawiera należytego uzasadnienia w zakresie ustaleń faktycznych sprawy i dowodów, w oparciu o które dokonano tych ustaleń. Zatem istotnie narusza przepis art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Brak jest omówienia i oceny dowodów, na których oparto ustalenia faktyczne w sprawie. Dodatkowo materiał dowodowy, zawarty w przedłożonych aktach administracyjnych, nie w pełni poddaje się kontroli Sądu.
Organ ogólnie powołuje się na przekroczenie we wniosku rolnika powierzchni PEG w odniesieniu do: działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. (powierzchnia stwierdzona 9,62 ha); działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. (powierzchnia stwierdzona 13,38 ha); działki rolnej [...] (również jako powierzchni największego spójnego obszaru) położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. oraz na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny K., gmina G., powiat s. (powierzchnia stwierdzona 15,38 ha); działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny Z., gmina M., powiat s. (powierzchnia stwierdzona, w tym powierzchnia największego spójnego obszaru -12,10 ha).
Organ odwołuje się w tych ustaleniach do dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęć obszarów zajmowanych przez wymienione działki, ujęte we wniosku producenta. Brakuje wskazania przez organ daty wykonania zdjęć tworzących ortofotomapy. Akta administracyjne zawierają wydruk z systemu odnoszący się do działki numer [...] z zapisem powierzchni PEG 12,10 ha i datą wykonania zdjęcia ortofotomapy [...] kwietnia 2012r. Działkę tę można, poprzez załączniki do wniosku, zidentyfikować jako działkę rolną [...] i działkę ewidencyjną nr. [...], a poprzez wydruki z map i opisy świadczące o skonsolidowanym położeniu ww. działek, uznać, że ortofotomapa dla wszystkich wymienionych działek została wykonana w tej dacie. Będzie to jednak wyłącznie domniemanie.
Natomiast nie można już sprawdzić, czy w skład działki rolnej [...] wchodzi działka ewidencyjna nr. [...] jak twierdzi skarżący. Wymieniona działka została wskazana we wniosku skarżącego, w części dotyczącej oświadczenia o sposobie wykorzystywania działek rolnych. Została też wymieniona w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jako działka pominięta w ustaleniach organu, z zarzutem błędnego ustalenia powierzchni działek, do których zdaniem skarżącego przysługuje mu płatność w ramach wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ odwoławczy nie odniósł się do tego zarzutu. Dołączona do akt administracyjnych kserokopia części graficznej składanej przez skarżącego przy wniosku o płatność jest niewyraźna i nie wszystko z niej można odczytać, a tym samym skontrolować prawidłowość działania organu czy też słuszność zarzutu skarżącego.
W tym miejscu Sąd wskazuje, że nie kwestionuje zasady, iż ortofotomapa jest prawnie dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych deklarowanych do płatności. Podziela pogląd prawny wyrażony przez organ w odniesieniu do powierzchni referencyjnej, czyli powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, ustalonej w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16, dalej rozporządzenie nr. 73/2009) oraz spełniającej wymogi przyznania płatności zapisane w ustawie o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r.
Zgodnie § 3 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. płatność ONW przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 65, ze zm., dalej rozporządzenie 1122/2009), określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) działa w technologii geograficznych systemów informacyjnych. Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona jest na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG).
Dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa cyfrowa tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240, poz. 2027 ze zm.) po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej stanowiącego własność Skarbu Państwa. Ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów tj. stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki.
Powyższe nie zwalnia organu od szczegółowego wykazania i omówienia tych obrazów- ortofotomap w odniesieniu do wniosku i twierdzeń skarżącego, w sposób poddający się kontroli Sądu.
Kolejne ustalenie organu odnosi się do wyniku weryfikacji terenowej, z dnia [...] lutego 2014r., działki ewidencyjnej nr. [...], położonej w obrębie geodezyjnym Z., gmina M., powiat s., przeprowadzonej w celu ustalenia uprawnionej powierzchni ewidencyjno- gospodarczej (PEG). Wynik ten jest niekorzystny dla skarżącego i kwestionowany przez niego. Wynika z niego, że działka rolna [...] ma stwierdzoną rzeczywistą powierzchnię 2,09 ha, przy deklarowanej 4,41 ha; działka rolna [...] ma stwierdzoną powierzchnię 0,00 ha, przy deklarowanej 1,50 ha; a działka rolna [...] ma stwierdzoną powierzchnię 1,99 ha, przy deklarowanej 1,35 ha. Po zastosowaniu kompensacji powierzchni działek rolnych organ ustalił powierzchnię przedeklarowania dla grupy upraw 3,18 ha.
Przeprowadzając powyższą weryfikacje terenową organ powołał się na przepis art. 28 rozporządzenia 1122/2009 odnoszący się do zakresu kontroli administracyjnych, o których mowa w art. 20 rozporządzenia nr. 73/2009 i na możliwość wykrywania nieprawidłowości za pomocą narzędzi informatycznych. Według art. 20 rozporządzenia 73/2009 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełniają system kontroli na miejscu.
Określając czynność jako weryfikację terenową organ nie wskazał aby była to kontrola na miejscu, raport z tej czynności nie odpowiada protokołowi kontroli na miejscu. Raport sporządzony jest przez jedną osobę. Nie można ustalić jakie uprawnienia do pomiarów upraw w terenie i naniesienia ich na mapę miała osoba podpisująca ten raport. Jego treść jest krótka i nosi znamiona poprawek. Z akt nie wynika aby raport był doręczony stronie, która nie uczestniczyła w tej czynności. Do raportu dołączone są zdjęcia wykonane w terenie. Zdjęcia są ponumerowane ale nie odnoszą się do działek rolnych ([...],[...],[...]) tylko ogólnie do działki ewidencyjnej nr. [...]. Numery działek nie zostały umieszczone na wyrysie z mapy w sposób pozwalający na umiejscowienie sfotografowanej części działki i przyporządkowanie jej do oznaczonej działki rolnej. Organ w żaden sposób nie omawia tego dowodu w sprawie. Organ nie odnosi się również do dowodu, zgłaszanego przez skarżącego na okoliczność prowadzenia produkcji rolnej na działce rolne [...], w postaci protokołu z czynności kontrolnych gospodarstwa, przeprowadzonych przez Jednostkę Certyfikująca z dnia [...] lipca 2013r.
W tych warunkach zarzut naruszenia przepisów postępowania z art. 7, 77 § 1 80 i 81 k.p.a w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy należało uznać za zasadny.
Sąd nie prowadził postępowania dowodowego, wnioskowanego przez skarżącego z uwagi na fakt, że zakres wniosków przekraczał uzupełniające postępowanie dowodowe z dokumentów, przewidziane art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Ponownie rozstrzygając sprawę organ weźmie pod uwagę powyższe wskazania Sądu.
Z tych względów, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a.