Uzasadnienie
W. M. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i dwójką dzieci, posiada mieszkanie o pow. około 30 m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż źródłem dochodów jego rodziny jest świadczenie z MOPS w wysokości 1.300 zł netto. W uzasadnieniu podniósł, iż przyznane mu świadczenie rehabilitacyjne kończy się z dniem 6.08.2015 r., zaś jego żona pobiera świadczenie pielęgnacyjne na niepełnosprawnego syna.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 26 sierpnia 2015 r. wyjaśnił, iż jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku w wysokości 831,10 zł w okresie pierwszych 90 dni, a od dnia 9.11.2015 r. w wysokości 652,60 zł. Jego żona otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne na syna oraz zasiłek rodzinny w łącznej wysokości 1.645 zł. Wnioskodawca przedstawił również wydatki rodziny związane z niezbędnym utrzymanie, a także leczeniem i rehabilitacją syna.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę oświadczenia wnioskodawcy o stanie rodzinnym i majątkowym oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący jest osobą bezrobotną z prawem, do zasiłku, zaś jego zona i dwójka dzieci otrzymują świadczenia z pomocy społecznej. Należało ponadto wziąć pod uwagę, że wnioskodawca nie posiada majątku ruchomego, który mógłby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.