Uzasadnienie
W dniu 17 września 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinasowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 §1 w/w ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s..a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku, gdy skargę wniesiono bezpośrednio do Sądu, przekazuje się ją do właściwego organu, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez Sąd. W takim przypadku ryzyko przekroczenia 30 dniowego terminu obciąża stronę postępowania.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Niniejsza skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn.
Po pierwsze jak wynika z zwrotnego potwierdzenia zaskarżonej decyzji, została ona doręczona skarżącej spółce w dniu 18 sierpnia 2014 r., a więc termin do wniesienia skargi mijał z dniem 18 września 2014 r.
Skarżąca spółka w dniu 17 września 2014 r. r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożyła bezpośrednio do Sądu przedmiotową skargę.
Sąd przekazał skargę właściwemu organowi w 24 września 2014 r. r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym, k-14 akt sądowych), a więc ww. datę należało uznać za dzień wniesienia skargi. Z tego względu 30 dniowy termin na wniesienia skargi został przekroczony.
Należy zauważyć, iż skarżąca spółka w zaskarżonej decyzji została prawidłowo pouczona, iż skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem organu.
Po drugie zarządzeniem z 10 października 2014 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca spółka nadesłała kserokopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego poświadczoną za zgodność przez M. Z..
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Jak wynika z akt sprawy osoba, która złożyła podpis pod kserokopią odpisu KRS nie jest osobą o której mowa ww. przepisie. Z tego względu należy stwierdzić, że skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.