Uzasadnienie
Skarżąca wniosła 13 października 2016 r. za pośrednictwem poczty skargę na wskazane w sentencji rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, wydane w trybie ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016 poz. 217). Skargę przesłano do organu administracji, który następnie przekazał ją zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na błędne złożenie bezpośrednio do organu, skutkujące przekroczeniem terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 wprowadza specjalny tryb zaskarżenia do sądu administracyjnego wydanych na jej podstawie rozstrzygnięć. Art. 61 ust. 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy stanowi, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca skargę na rozstrzygnięcie NCBiR, otrzymane przez nią 29 września 2016 r. (co wynika z załączonego do odpowiedzi na skargę zwrotnego potwierdzenia odbioru) wniosła drogą pocztową do organu 13 października 2016 r., a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu. Jednakże skarga wpłynęła do organu 17 października 2016 r. i jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, nie było możliwości przekazania jej do Sądu z zachowaniem terminu określonego w ustawie. Przekazanie nastąpiło 19 października 2016 r.
Wobec niezachowania trybu wniesienia skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie uznać należy, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w przedmiotowej ustawie. Art. 61 ust 6 pkt 2 ustawy stanowi, że wniesienie skargi po terminie o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Zastrzeżenie dotyczące art. 61 ust. 7 ustawy nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.
Wobec wszystkich powyższych rozważań, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.