Uzasadnienie
Skarżący M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie stosowania regulaminów rekrutacji kandydatów/kandydatek do projektów,, [...]" i,, [...]" współfinasowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (Działanie 6.2. program Operacyjny Kapitał Ludzki).
Jako podstawę wniesienia skargi powołał art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej: p.p.s.a.) tj. "inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Na wstępie należy wyjaśnić, że podstawowym aktem prawnym regulującym zasady uzyskiwania dofinansowania ze środków UE na realizacje projektów służących realizacji polityki rozwoju jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, ze zm.).
W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Chodzi więc o postępowanie odwoławcze w rozumieniu art. 30b ustawy, zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku negatywnej oceny jego projektu przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Przepisy ustawy o zasadach polityki rozwoju są regulacją o charakterze szczególnym i zawierają odrębne reguły kontroli sądowo administracyjnej aktów wydawanych w sprawach określonych w ustawie. Oznacza to, że przepisy p.p.s.a. nie mają zastosowania do skarg w tych sprawach o ile wyłączenia w tym zakresie nie zawiera sama ustawa (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Wyjaśnienia wymaga, że regulacje zawarte w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz wydane na podstawie ww. ustawy dokumenty uszczegółowiające te regulacje (np. System realizacji POKL, Szczegółowy Opis Priorytetów POKL, Wytyczne Instytucji Zarządzającej) dotyczą m.in. beneficjentów tj. osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, realizujących projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji/uchwały lub umowy o dofinansowanie projektu. Regulacje te nie dotyczą natomiast kandydatów projektów, nie określają w żaden sposób praw lub obowiązków takich osób w świetle przywołanej argumentacji.
Podkreślenia wymaga, że regulaminy nie są aktem administracyjnym które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej bo nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami wydanym w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym czy zabezpieczającym o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 cytowanej wyżej ustawy, ani żadnym z aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 tej ustawy. Nie są też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 powyższej ustawy. W przepisie tym jest mowa o "innych niż określone w pkt 1-3) aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej. Oznacza to, że również ten przepis odnosi się do indywidualnych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, to jest dotyczących zewnętrznych, konkretnych, imiennie oznaczonych podmiotów znajdujących się w określonej sytuacji.
Przepis ten ma zastosowanie do aktów lub czynności rozstrzygających o przyznaniu, stwierdzeniu albo uznaniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa w stosunku do konkretnego podmiotu w konkretnej sytuacji.
Na marginesie należy zaważyć, iż skarżący w piśmie z dnia 18 grudnia 2013 r. cofnął skargę jednakże ze względu na niedopuszczalność skargi Sąd nie wziął ww. pisma pod uwagę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.