Uzasadnienie
[...] z siedzibą w [...] (dalej: Skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju i Finansów.
Skargę podpisał S. S..
Zgodnie z zarządzeniem z 21 lutego 2018 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu z właściwego rejestru, określającego umocowanie do podpisania skargi, w oryginale bądź uwierzytelniony odpis tego dokumentu – w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 5 marca 2018 r., (k. 24 akt sądowych).
Przy piśmie z dnia 12 marca 2018 r. (data nadania na kopercie k. 34 verte akt sądowych) Skarżąca nadesłała:
- - wydruk ze strony internetowej: [...],
- - kserokopię świadectwa zarejestrowania spółki [...] (w języku [...] wraz z tłumaczeniem na język polski),
- - kserokopię pisma [...], z którego wynika zmiana adresu członka zarządu – S. S. (w języku [...] wraz z tłumaczeniem na język polski),
- - kserokopię pisma [...], z którego wynika zmiana adresu siedziby Skarżącej (w języku [...] wraz z tłumaczeniem na język polski).
Skarżąca nie nadesłała natomiast – wbrew treści pisma z dnia 12 marca 2018 r. – aktu założycielskiego oraz statut Spółki – z podaniem w części 2 statutu uprawnień i obowiązków członków zarządu.
Nadesłane kserokopie nie potwierdzają natomiast umocowania do podpisania skargi dla S. S.. Z ww. pism wynika jedynie, że Skarżąca została zarejestrowana w [...] i [...] w dniu [...] maja 2014 r., pod numerem [...], oraz zmiana danych członka zarządu Skarżącej – S. S. (nowy adres do doręczeń). Z pism tych nie wynika zaś, czy S. S. był umocowany do podpisania skargi, nie wskazano w nich bowiem zakresu uprawnień ww. członka zarządu.
Należało zatem uznać, że brak formalny skargi nie został usunięty.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.