Uzasadnienie
Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, wszczętego z urzędu, postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego... w W. wydał decyzję nr... z dnia... czerwca 2013 r. określającą,,..." Sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M.. Decyzja ta została doręczona Podatnikowi w dniu... czerwca 2013 r. Pismem z dnia... lipca 2013 r. r. (nadanym w UP w dniu... lipca 2013 r.) Podatnik reprezentowany przez Pełnomocnika wniósł odwołanie od ww. decyzji.
W odwołaniu zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na zasadzie art. 162 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.
Postanowieniem nr... z dnia... września 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowieniem z dnia... października 2013 r. nr... stwierdził, że odwołanie od tejże decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu w/w postanowienia organ odwoławczy podniósł m.in. że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa stosownie do art. 247 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa.
W myśl art. 228 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Jak wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego... w W. nr... z dnia... czerwca 2013 r. doręczona została Pełnomocnikowi Podatnika w dniu... czerwca 2013 r.
Zgodnie z art. 223 § 1, § 2 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa Podatnik miał prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w W. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a więc do dnia 24 czerwca 2013 r.
Z akt sprawy wynika, że odwołanie od w/w decyzji zostało nadane w UP w dniu 5 lipca 2013 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Wraz z odwołaniem Podatnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem nr... z dnia... września 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W ocenie organu wniesienie odwołania po terminie uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy.
Postanowienie organu odwoławczego zaskarżyła S. Sp. z o.o. w W. zarzucając mu naruszenie art. 162§1 i 2 Ordynacji Podatkowej poprzez jego niezastosowanie polegające na przyjęciu przez Dyrektora Izby Celnej, iż skarżący nie spełnił wszystkich przesłanek do przywrócenia terminu, a mianowicie nie uprawdopodobnił braku winy w spowodowaniu przekroczenia terminu, oraz naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm obowiązujących.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż pozbawiony był możliwości wniesienia odwołania ze względu na niezdolność- do pracy w dniach od...06.2013r. do...07.2013r. spowodowaną kolką nerki lewej, kamicą nerki lewej, a także ostrym zapaleniem dróg moczowych. Do wniosku pełnomocnik skarżącego załączył zaświadczenia lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy w w/w terminie.
Z treści art. 162 Ordynacji podatkowej wynika, że w razie uchybienia terminu, organy podatkowe na wniosek zainteresowanego powinny ten termin przywrócić przy zachowaniu przez zainteresowanego następujących warunków:
- - złożenia wniosku nie później niż 7 dni od ustania przyczyny uchybienia,
- - wskazania we wniosku przyczyny uchybienia,
- - dokonania czynności, dla której przewidziano dany termin,
- - uprawdopodobnienia braku winy w spowodowaniu przekroczenia terminu.
W ocenie autora skargi pełnomocnik skarżącego dopełnił wszystkich przytoczonych powyżej warunków.
Poza tym Naczelnik Urzędu Celnego w W., wbrew obowiązkowi udzielania uczestnikom postępowania niezbędnych informacji i wyjaśnień, wynikającemu z przepisu art. 121 § I o.p., nie pouczył Skarżącego o prawie żądania przywrócenia terminu. Zaniechanie pouczenie o przysługującym uprawnieniu bądź błędne pouczenie nie może zatem skutkować negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, którymi w tym przypadku jest pobawienie możliwości wniesienia odwołania.
W ocenie Skarżącego należy poddać w wątpliwość kompetencje i kwalifikacje organu podatkowego do oceny zdolności do pracy pełnomocnika, u którego zdiagnozowano kolkę nerki lewej, kamice nerki lewej oraz ostre zapalenie dróg moczowych. Zupełnie niezrozumiałe jest stanowisko organu podatkowego, który kwestionuje przebieg choroby pełnomocnika oraz podważa zasadność wystawionego zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy, nie mając żadnych ku temu podstaw, wiedzy medycznej i kompetencji. Co więcej gdyby organ podatkowy miał choć odrobinę rozeznania, wiedziałby, że akurat kolka nerek, wywołana kamicą nerkową, jak i ostre opalenie dróg moczonych powodują bardzo silne i nagłe objawy, m.in. ostry ból, co uniemożliwia pracę, a często wiąże się z koniecznością hospitalizowania i cewnikowania.
Odnosząc się natomiast do twierdzenia organu, iż pełnomocnik skarżącego miał siedmiu zastępców wskazano, że nie są to osoby na stałe zatrudnione przez pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Sąd zważył co następuje
Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jednakże nie z powodu przyczyn wskazanych w skardze.
Na wstępie przypomnieć należy, iż czynności podejmowane przez organ odwoławczy w sprawie niniejszej determinowane są przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, co oznacza, iż Dyrektor Izby Celnej w W. powinien zbadać w pierwszej kolejności to, czy wniesione przez skarżącą spółkę odwołanie jest prawnie dopuszczalne oraz wniesione w terminie. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinien wydać postanowienie przewidziane w art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Inaczej jednak sytuacja wygląda wówczas kiedy strona wraz z wniesieniem odwołania składa wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a więc tak jak w sprawie niniejszej. Otóż w takiej sytuacji organ odwoławczy w pierwszej kolejności rozpatruje wniosek o przywrócenie terminu. Tak też stało się w przypadku skarżącej spółki.
Pismem z dnia... lipca 2013 r. złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem.
Postanowieniem z dnia... września 2013 r. nr... Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił jego przywrócenia, a tut. Sąd w sprawie o sygn. akt. V SA/Wa 2562/13 uznał, iż rozstrzygnięcie to jest prawidłowe.
W związku z powyższym wyłączona została możliwość wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji.
Jest tak dlatego ponieważ postanowienie o odmowie przywrócenia terminu przesądza ipso iure o tym, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W związku z tym, o czym wyżej mowa uznać należy, iż wydanie przez organ odwoławczy postanowienia (z dnia... października 2013 r.) stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego... w W. z dnia... czerwca 2013 r. było zbędne, albowiem już we wcześniejszym postanowieniu odmawiającym skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, inaczej bowiem nie mógłby orzec merytorycznie o odmowie przywrócenia terminu.
W tym stanie rzeczy organ rozważy potrzebę umorzenia postępowania w sprawie niniejszej w oparciu o przepis art. 208 §1 Ordynacji podatkowej (bezprzedmiotowość tegoż postępowania).
Podstawą wyroku jest art. 145§1 lit. C p.p.s.a.