Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 stycznia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku z brakiem uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego, odrzucił skargę M. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2010r.
Postanowieniem z 3 lutego 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W dniu 24 marca 2011r. ustanowiony pełnomocnik z urzędu przejrzał akta sądowe i administracyjne i następnie pismem z 12 kwietnia 2011r. zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku świadczenia pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik wyjaśnił, że jego mocodawca posługuje się wyłącznie językiem rosyjskim, którego on z kolei nie zna.
Pismem z 11 maja 2011r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o zmianie pełnomocnika dla strony skarżącej z r.pr. A. K. na r.pr. B. C. Wnioskiem z 16 maja 2011r. r.pr. A. K. zwróciła się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczyła jednocześnie, że koszty nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późniejszymi zmianami).
W niniejszej sprawie stronie skarżącej pomoc prawna został przyznana po odrzuceniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 stycznia 2011r., a więc pełnomocnikowi mogłoby przysługiwać wynagrodzenie za prowadzenie sprawy sądowo administracyjnej w drugiej instancji.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że przepisy obowiązującego prawa nie przewidują przyznania wynagrodzenia za inne niż wymienione w § 14 powołanego rozporządzenia czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu. W związku z tym brak jest podstawy prawnej do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik nie wykonał żadnej z ww. czynności.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.