Uzasadnienie
E.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] informujące o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie Sąd zauważa, iż stosownie do treści art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r., poz. 173), zwanej dalej "ustawą o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Jednocześnie zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego (art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu), na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a."
Z powyższego wynika, że aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 zd. 1 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.
W sytuacji gdy wymagane jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).
Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2015 r. znak: [...], którym poinformowano skarżącą o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej". Właśnie to pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Skarżąca natomiast wyraźnie wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W treści uzasadnienia skargi skarżąca również odnosiła się jedynie do ww. pisma. Na taką zaś odpowiedź - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Należy nadto zauważyć, iż piśmie z dnia [...] marca 2015 r. znajdowało się pouczenie, iż "od niniejszego pisma wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (...), po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma". Wskazano także, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa.
Również w zaskarżonym piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. znajdowało się pouczenie, które wyraźnie wskazywało, iż na podstawie art. 53 § 2 oraz art. 54 p.p.s.a od rozstrzygnięcia przesłanego pismem z dnia [...] marca 2015 r. dotyczącym odmowy przyznania pomocy przysługuje skarga do WSA w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem organu. Pouczenie zawierało także informacje o sposobie, terminie i trybie wnoszenia skargi.
Pomimo tych pouczeń, skarżąca wniosła skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], na które to pismo skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co Sąd wykazał powyżej.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.