Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] października 2007 r.
W skardze kasacyjnej z 12 czerwca 2008 r. – złożonej w imieniu Skarżącej przez adwokata W. H. – został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Jednocześnie do skargi załączono urzędowy formularz PPF z 12.06.2006 r., zawierający wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podpisany przez Skarżącą.
Rozpoznając wniosek zważyć należało co następuje:
Prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a).
Mając na uwadze zgromadzony w aktach sądowych materiał postępowania i rozpatrując w tym świetle wniosek Skarżącej – reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika – uznać należało, iż jest on bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu. Zauważyć bowiem trzeba, iż Wnioskodawczyni występując ze skargą z 9 listopada 2007 r. złożyła już wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, sporządzony na urzędowym formularzu PPF z 9 listopada 2007 r., inicjując postępowanie wpadkowe w tym zakresie. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 stycznia 2008 r. Skarżąca została następnie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Wobec tego, iż w ustawowym terminie nie złożono środków zaskarżenia, postanowienie uzyskało walor prawomocności. W sprawie nie zastosowano również przepisu art. 165 p.p.s.a., tj. nie cofnięto przyznanego prawa pomocy z uwagi na zmianę sytuacji materialnej Wnioskującej. Podnieść zatem należy, iż Strona zwolniona od kosztów sądowych mocą postanowienia, które nie zostało uchylone ani zmienione, nie ma obowiązku ich uiszczania w dalszym postępowaniu, w tym również występując ze skargą kasacyjną.
Natomiast wobec tego, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy w razie jego bezprzedmiotowości, w oparciu o przepis art. art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.