Uzasadnienie
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju, E. sp. z o.o (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca wskazała, że wydanie decyzji ostatecznej określającej kwotę dofinansowania przypadającą do zwrotu ma ten skutek, że skarżąca będąc wpisana do rejestru podmiotów wykluczonych, utraci korzyści związane z realizacja programów finansowanych z udziałem środków europejskich, a także nie będzie mogła uzyskać refundacji kosztów już poniesionych przy realizacji programów rozpoczętych.
Co więcej, spółka nadmieniła, iż kwota do zwrotu określona w decyzji organów I i II decyzji jest nieproporcjonalna do rozmiaru działalności wynikającego z zestawień sprawozdań finansowych za ostatnie 3 lata obrotowe w porównaniu z wysokością zwrotu kwoty dofinansowania. Skarżąca podkreśliła, że wykonanie decyzji organu II instancji może doprowadzić do upadku skarżącej, zwolnienia 9 pracowników oraz rozwiązania umów zlecenia z 5 osobami. Spółka zwróciła uwagę, iż w wypadku korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia sprawy, udzielona skarżącej ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna po uprzednim wykonaniu ww. decyzji. Na potwierdzenie powyższego skarżąca załączyła zestawienie sprawozdań finansowych za ostatnie 3 lata obrotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jakkolwiek wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winien być należycie umotywowany, brak stosownego uzasadnienia nie zwalnia Sądu od jego rozpatrzenia przy uwzględnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy (por. postanowienie NSA postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13).
Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Obowiązek zwrotu kwoty... zł wraz z odsetkami, biorąc pod uwagę aktualną kondycję finansową spółki wynikającą ze sprawozdań finansowych za lata 2013-2015), daje podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pogorszyć i tak trudną sytuację finansową spółki. W żadnym ze sprawozdań nie wskazano kwoty zysku wyższej niż... zł. Kwota... zł jest nieproporcjonalna do wykazywanych zysków. Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą może natomiast okazać się stanem trwałym i nieodwracalnym.
W ocenie Sądu, argumentacja spółki zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w połączeniu z nadesłanymi na potrzeby rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy dokumentami świadczącymi o jej kondycji finansowej, wskazują, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.