Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r., nr 142, poz. 950 ze zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku S. G. o przyznanie uprawnień kombatanckich.
Decyzja została doręczona wnioskodawcy w dniu 23.10.2002 r. i S. G. złożył w ustawowym terminie - w dniu 6.11.2002 r.- wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 28.01.2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawiesił postępowanie z urzędu do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego co do zgodności art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach z Konstytucją RP, a następnie postanowieniem z dnia 5.07.2005 r. podjął postępowanie administracyjne w sprawie.
Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art.1-4 oraz art. 22 ust. 1 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r., nr 42, poz. 371 ze zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania uprawnień kombatanckich S. G. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskowana przez stronę działalność - służba wojskowa w B. w latach [...] oraz pomoc udzielana partyzantom podczas okupacji nie jest działalnością kombatancką w rozumieniu art. 1-4 cyt. ustawy.
S. G., któremu doręczono decyzję w dniu 28.07.2005 r. w ustawowym terminie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt. 1 oraz art. 1 - 4, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2005 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem.
W ocenie Kierownika Urzędu strona z uwagi na swój wiek ([...] lat w okresie wskazywanej działalności) nie mogła pełnić służby w organizacji podziemnej, ale co najwyżej pomagała partyzantom wykonując określone czynności konspiracyjne (przenoszenie żywności, przechowywanie broni, udzielanie schronienia). Działalność ta jakkolwiek oczywiście chwalebna i zasługująca na społeczny szacunek nie stanowi postawy przyznania uprawnień kombatanckich.
W skardze na tę decyzje, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, S. G. zarzucił, że spełnia warunek przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu udziału w przeprowadzanych przez partyzantów akcjach i decyzja jest dla niego krzywdząca.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze, organ podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 r. Organ wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].07.2005 r., jako wydanych z rażącym naruszeniem art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn, niż podniesione przez skarżącą.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w skardze, jak również stwierdzić nieważność zaskarżonego rozstrzygnięcia, pomimo, iż skarżący wnosił jedynie o jego uchylenie.
W rozpatrywanej sprawie S. G. złożył w ustawowym terminie - w dniu 6.11.2002 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2002 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego, wydaną na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r., nr 142, poz. 950 ze zm.)
Po podjęciu zawieszonego postępowania - organ powinien zatem, stosownie do przepisu art. 127 § 3 kpa - rozpoznać ponownie sprawę zakończoną decyzją z dnia [...].10.2002 r. zgodnie z wnioskiem z dnia 6.
- 11. 2002 r., i wydać rozstrzygnięcie zgodnie z dyspozycją art. 138 kpa, a nie, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - wydać decyzję merytoryczną w pierwszej instancji.
Rozpoznanie zatem przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych merytoryczne sprawy i wydanie decyzji z dnia [...].
07. 2005 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich i utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia [...].11.2005 r., bez uprzedniego rozpatrzenia wniosku z dnia 6.11.2002 r. nastąpiło z rażącym naruszeniem przepisów art. 127 § 3 kpa i art. 138 § 1 kpa..
Tego rodzaju naruszenie norm prawnych, winno być, w ocenie Sądu, traktowane jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2005 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2005 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 135 i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.