Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej L. K., dalej zwany "skarżącym" wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że pozostaje w konflikcie z byłym pracodawcą i należności wynikające ze stosunku pracy musi dochodzić na drodze sądowej. W ocenie skarżącego wysokość kary nie pozostaje w żadnej relacji do sytuacji majątkowej, w której się znajduje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla skarżącego w przypadku wyegzekwowania przez organ żądanej kwoty 2000 zł. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Mając na względzie oświadczenie skarżącego oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej (biorąc pod uwagę całokształt sytuacji finansowej skarżącego) Sąd uznał, że uiszczenie należności przed rozpoznaniem sprawy może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. Bowiem zapłata wskazanej kwoty w sposób znaczący wpłynęłaby na sytuację majątkową skarżącego.
Ze względu na powyższe, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej szkody dla skarżącego.
W ocenie Sądu zaniechanie skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącego mogłoby spowodować obciążenie go obowiązkiem uiszczenia kary pieniężnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, co w sposób znaczący wpłynęłoby na jego sytuację majątkową.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.