Uzasadnienie
J. C. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, wynajmuje mieszkanie o pow. 27 m2, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.499,24 zł brutto miesięcznie, zaś jego żona z takiego samego tytułu w wysokości 1.150,26 zł brutto miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż jego emerytura została zajęta w części z powodu egzekucji i otrzymuje 882,50 zł miesięcznie, zaś jego żona z takiego samego powodu otrzymuje 687,18 zł miesięcznie. Wnioskodawca przedstawił również swoją sytuację życiową i majątkową, wskazał wydatki niezbędne dla utrzymania.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż wobec wnioskodawcy toczy się postępowanie egzekucyjne, co potwierdzają zgromadzone w aktach administracyjnych dokumenty o zajęciach i zabezpieczeniach egzekucyjnych, w toku którego zajęto emerytury jego i jego żony, pozostawiając jedynie kwotę wolną spod zajęcia. Mając zatem na uwadze, iż skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, które mógłby przeznaczyć na koszty sądowe, uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.