Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 stycznia 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Przybyła na rozprawę adw. K. S., działająca z substytucji pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu adw. J. R. poparła skargę oraz wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i jednocześnie oświadczyła, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości. Wyrokiem z 23 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. W. na postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2007r.
W skardze kasacyjnej z 21 września 2008 r. (data nadania) adw. K. S. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu w instancji odwoławczej. Oświadczyła jednocześnie, iż koszty te nie zostały pokryte przez stronę w żadnej części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi - w sprawie nieobjętej wpisem stosunkowym - 240 zł.
Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat brał udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie otrzymując z tego tytułu należnego wynagrodzenia. Ponadto sporządził i wniósł skargę kasacyjną, brał także, zgodnie z protokołem z rozprawy, udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w niniejszej sprawie łącznie wynosi 420 złotych, w tym wynagrodzenie za pomoc prawną w pierwszej instancji wynosi 240 złotych, a za pomoc prawną w drugiej instancji - 180 złotych (75% stawki minimalnej).
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez stronę skarżącą, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.