Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez K.S. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2007 r. o numerze [...], utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2006 r., nr numerze [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniach od [...] października 2001 r. do [...] listopada 2001 r. skarżąca dokonała zgłoszeń celnych: SAD nr [...] w których - dla zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci odzieży - zadeklarowała konwencyjną stawkę celną.
Następnie Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowania celne dotyczące ww. zgłoszeń celnych, zaś postanowieniem z [...] sierpnia 2004 r., toczące się postępowania połączył.
Decyzją z [...] września 2004 r., nr [...], organ uznał wymienione powyżej zgłoszenia za nieprawidłowe w zakresie kraju pochodzenia towaru i zastosowanej stawki celnej. Jednocześnie określił kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem stawki celnej autonomicznej podwyższonej o 100%.
Pismem z dnia 1 października 2004 r., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Podniosła, iż nie była importerem towarów określonych w zaskarżonej decyzji. Ponadto nie dokonała zgłoszenia celnego, a zatem nie może być stroną niniejszego postępowania.
Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji z [...] stycznia 2006 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Postanowieniem z dnia 8 maja 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 588/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2006 r., zainteresowana wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W. o numerze [...] z dnia [...] stycznia 2006 r.
Decyzją z [...] listopada 2006 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w W., odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., z uwagi na naruszenie przez stronę trzyletniego terminu przedawnienia, określonego w art. 2652 Kodeksu celnego.
W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazała, iż w związku ze złożonym przez nią wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, w sprawie zastosowanie winny mieć normy prawne wynikające z Ordynacji Podatkowej. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Celnej, wydając zaskarżoną decyzję w oparciu o regulacje zawarte w Kodeksie Celnym, naruszył obowiązujące przepisy prawa. Skarżąca wskazał, iż "działanie organu celnego wyrażone poprzez odmowę wszczęcia postępowania i oparcie takiego rozstrzygnięcia tylko i wyłącznie o normy Kodeksu celnego stanowi jednocześnie naruszenie zasad ogólnych określonych w art. 120 o.p.". Ponadto, w ocenie zainteresowanej, organ naruszył także art. 121 Ordynacji podatkowej, który nakłada obowiązek prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 19 lutego 2008 r., pełnomocnik skarżącej podniósł zarzuty tożsame z argumentacją zawartą w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Oceniając zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2007 r. o numerze [...], należy stwierdzić, iż jest ona zgodna z prawem.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż kwestią sporną w niniejszej sprawie (dotyczącej odmowy wznowienia postępowania) jest prawidłowość zastosowania przez Dyrektora Izby Celnej w W., art. 265- ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r., Kodeks Celny (Dz. U. z 2001, nr 75, poz. 802).
W ocenie skarżącej organ winien bowiem zastosować przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). Zgodnie bowiem z treścią art. 262 Kodeksu celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy - Ordynacja podatkowa.
W tym miejscy wyjaśnić należy, iż Sąd nie mógł zgodzić się z powyższym twierdzeniem strony.
Zgodnie z treścią art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo Celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623) "przepisy dotychczasowe stosuje do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej". Z treści tego przepisu jasno wynika, że odnosi się on do wszelkich spraw dotyczących długu celnego, który powstał przed dniem 1 maja 2004 r.
W niniejszej sprawie zgłoszenia celne miały miejsce od [...] października do [...] listopada 2001 r., a zatem dług celny powstał przed datą 1 maja 2004 r., tj. dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w sprawie znajduje zastosowanie ww. przepis dotyczący stosowania przepisów Kodeksu celnego.
W związku z powyższym zarzuty dotyczące nieprawidłowego zastosowania przepisów Kodeksu celnego i pominięcia uregulowań zawartych w Ordynacji podatkowej, należało ocenić jako bezpodstawne.
Wyjaśnić bowiem należy, że przepis art. 265-, który jest przepisem szczególnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania, wyłącza w zakresie w nim unormowanym stosowanie przepisów Ordynacji Podatkowej (wyrok NSA z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1461/2004, LEX nr 168008). W związku z powyższym, organ celny - mając na uwadze charakter art. 265- Kodeksu celnego (lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w Ordynacji podatkowej), prawidłowo uwzględnił zmiany wynikające z ww. przepisu.
Zgodnie z treścią powołanego powyżej przepisu jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny nie wznawia postępowania. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż w myśl art. 209 § 2 Kodeksu celnego, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
W sprawie niniejszej zgłoszenia celne miały miejsce w dniach od [...] października do [...] listopada 2001 r., natomiast wniosek strony o wznowienie postępowania nadany został w urzędzie pocztowym w dniu 24 sierpnia 2006 r., a więc po upływie terminu przewidzianego w przepisach prawa celnego.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organ prawidłowo wskazał, iż upływ terminu przewidzianego w art. 265- Kodeksu celnego stanowi przesłankę uniemożliwiającą wznowienie postępowania. W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie, z którym "dług celny powstaje już z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego i od tego samego dnia rozpoczyna swój bieg 3-letni termin z art. 265- ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 listopada 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1392/06).
Biorąc zatem pod uwagę, że zawierający samodzielne uregulowanie prawne przepis art. 2652 pkt 2 Kodeksu celnego, nie zezwala na wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja, wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Jednocześnie Sąd nie zgodził się z zarzutem naruszenia zasad ogólnych wynikających z art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej. Skoro bowiem organ prawidłowo zastosował uregulowanie zawarte w Kodeksie Celnym, to nie można mówić o działaniu niezgodnym z przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzono, aby zaskarżona decyzja była dotknięta wadami prawnymi dającymi podstawę do jej uchylenia, z zatem na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.