Uzasadnienie
Opisaną w komparycji postanowienia decyzją organ odmówił umorzenia A. K. (zwanemu dalej: skarżącym) należności z tytułu nałożonej kary (k.... akt adm.).
Od powyższej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzją nr... z dnia... października 2012 r. organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie, sposobie i terminie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W dniu... listopada 2012 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję wskazaną w komparycji (decyzję organu I instancji).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ], dalej – p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący wnosząc skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia... sierpnia 2012 r. zaskarżył rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji postępowania administracyjnego, które opatrzone było prawidłowym pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego skarżący skorzystał, a konsekwencją czego było wydanie ostatecznej decyzji GDDKiA z dnia... października 2012 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia... października 2012 r. skarżący uzyskał prawo zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, skargę złożoną na decyzję z dnia... sierpnia 2012 r., czyli na decyzję wydaną w pierwszej instancji należało uznać za niedopuszczalną i w tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.