Uzasadnienie
A. E. S.P.P. w W. i K.D., dalej: "strona skarżąca" albo "stowarzyszenie" wystąpiło z wnioskiem, sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr, o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku stowarzyszenie wskazało, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a działanośc statutowa jest prowadzona "pro bono". Stowarzyszenie nie posiada środków trwałych i w ostatnim roku bilansowym poniosło stratę w wysokości 21.780,03 zł. Oświadczyło, że na rachunku bankowym posiada kwotę 911,03 zł. Stowarzyszenie nie posiada majątku, uzyskuje dochody wyłącznie z windykacji świadczeń pieniężnych i nawiązek.
Stowarzyszenie nadesłało statut, sprawozdania finansowe za lata 2013 - 2014 r., w tym bilans, rachunek zysków i strat, odpisy deklaracji podatkowych CIT-8 za lata 2013-2014 oraz wyciąg z rachunku bankowego. Wyjaśniło, że nie zatrudnia pracowników i realizuje cele statutowe w oparciu o społeczną działalność swoich członków.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", referendarz sądowy może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
Na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia. Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Prawo pomocy ma charakter szczególny i dlatego z uprawnienia tego mogą skorzystać jedynie podmioty, które wykażą, że znajdują się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość przedmiotu sporu, który, zgodnie z oświadczeniem strony skarżącej, w niniejszej sprawie wynosi 64.006 zł i stanowi podstawę do określenia wysokości wpisu sądowego (§ 1 pkt 3 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie stowarzyszeniu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżące stowarzyszenie nie posiada majątku, który mógły stanowić źródło dochodu i nie zatrudnia pracowników.
Według statutu stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, na jego fundusze składają się wpływy ze składek członkowskich, darowizn, zapisów i spadków. Stowarzyszenie prowadzi działalność statutową, poprzez nieodpłatne udzielanie pomocy prawnej, lekarskiej, psychologicznej, edukacyjnej, rónież zakup sprzętu do rehabilitacji. Stowarzyszenie nie posiada żadnego majątku: nieruchomości, ruchomości i funduszy. W 2015 r. jedynym przychodem były środki finansowe uzyskane z windykacji zaległych świadczeń pieniężnych i nawiązek od nietrzeźwych kierujących pojazdami zasądzonych przez sądy karne do 31 grudnia 2012 r. Zgodnie z przedstawionym wyciągiem z rachunku bankowego w dniu 3 września 2015 r. stowarzyszenie posiadało 79 zł.
Złożone wyjaśnienia oraz przedstawione dokumenty wskazują, że zasadne jest zwolnienie stowarzyszenia od kosztów sądowych, w tym zwolnienie od wpisu sądowego, co umożliwi rozpoznanie złożonej skargi przez sąd i zapewni tym samym realizację prawa do sądu.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.