Uzasadnienie
T. P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący i jego żona są emerytami i otrzymują emerytury w wysokości 1.130 zł i 915 zł. W uzasadnieniu opisał swoją sytuację życiową, podnosząc w szczególności, iż jest osobą chorą, posiada I grupę inwalidzką, zaś z jego emerytury potrącana jest kwota 300 zł miesięcznie w ramach egzekucji komorniczej. Wnioskodawca przedstawił również miesięczne zobowiązania i stałe wydatki.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawcy oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący i jego żona utrzymują się z emerytur, których wysokość w zestawieniu z oświadczonymi wydatkami pozwala na przyjęcie wniosku, iż uzyskiwane środki wystarczają jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Należało mieć przy tym na uwadze, iż z przysługującej do wypłaty emerytury skarżącego w wysokości 1.135,73 zł potrącana jest kwota 272,86 zł miesięcznie z tytułu egzekucji administracyjnych (vide: decyzja Prezesa KRUS z dnia [...] r.; k. 83 akt adm.).
Ponadto, jak wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych orzeczeń o stopniu niepełnosprawności, skarżący posiada znaczny stopień niepełnosprawności (vide: orzeczenie z dnia 15.01.2013 r.; k. 59 akt adm.), a jego żona jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia 15.01.2013 r.; k. 61 akt adm.). Należało również uwzględnić ciężką chorobę wnioskodawcy (karta informacyjna leczenia szpitalnego – k. 49 i 97 akt adm.) i związane z tym wydatki na leczenie, jakie mogą pojawić się w przyszłości. Wzięto także pod uwagę, iż wnioskodawca ani jego żona nie posiadają nieruchomości, ani zasobów pieniężnych pozwalających na opłacenie skargi czy też pomocy profesjonalnego prawnika. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.