Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. J. S. (dalej jako: "skarżący"), zastępowany przez pełnomocnika – r. pr. M. J., złożył skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od strony przeciwnej kosztów postępowania, w szczególności kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Minister Finansów powołał się na postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] na mocy którego uchylono w całości zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2015 r.
Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a., w odniesieniu do postępowań sądowych wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. organ uchylił swoje postanowienie z dnia [...] maja 2015 r. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało zrealizowane żądanie skargi, a tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie, z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Dodatkowo należy wskazać, że w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 4 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach.
Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie drugim, przyjmując iż na zasądzone koszty składają się: wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 240 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) oraz opłata skarbowa za udzielone pełnomocnictwo w kwocie 17 zł.