Uzasadnienie
W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. M. G. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku wskazała, że w terminie od 18 do 28 stycznia 2016 r. przebywała w szpitalu z uwagi na leczenie zapalenia trzustki, a po wyjściu ze szpitala źle się czuła. Załączona do skargi karta informacyjna leczenia szpitalnego potwierdziła okoliczność pobytu w szpitalu we wskazanym okresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast wedle art.
87. § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z uwagi na treść art. 54 § 1, stanowiącego, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia powinien zostać również za pośrednictwem organu.
W ocenie Sądu wniosek nie może zostać uwzględniony.
Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku.
Przedmiotowa decyzja została Skarżącej doręczona 30 grudnia 2015 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał skarżącej 29 stycznia 2016 r. Skarżąca, co wynika z karty leczenia szpitalnego, opuściła oddział szpitalny 28 stycznia 2016 r, zatem pozostawał jej jeszcze jeden dzień na wniesienie skargi. Ta jednakże została nadana dopiero 8 lutego 2016 r. i brak jest uzasadnienia dla takiej zwłoki w dokonaniu tej czynności. Jakkolwiek pobyt w szpitalu jest okolicznością, która umożliwia przyjęcie braku winy strony, to wymagane jest, aby pobyt ten obejmował termin do wniesienia skargi, co nie miało miejsca w niniejszym przypadku. Odnosząc się zaś do uwag dotyczących ogólnego stanu zdrowia skarżącej, Sąd stwierdza, że dla rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu decydujące znaczenie mają okoliczności dotyczące konkretnego terminu, który nie został zachowany przez Skarżącą.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.