Uzasadnienie
Skarżący I. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (III Oddział ZUS w W.) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy w łącznej wysokości 20 962,80 zł.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe a jego miesięczny dochód netto stanowi renta w wysokości 883,69 zł przyznana do marca 2021 r. Skarżący wskazał na zadłużenie wobec ZUS III Oddział w W. oraz banków na łączną kwotę 354 838,42 zł. Ponadto wyjaśnił, że z uwagi na swój stan zdrowia (...) korzysta z pomocy rodziców.
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (III Oddział ZUS w W.) odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy. Wobec powyższego skarżący w niniejszej sprawie jest ustawowo zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i dlatego też na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Odnosząc się zaś do wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego, wskazać należy, iż w myśl art. 246 § 1 cytowanej wyżej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny (pkt 2).
W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 883,69 zł, nie posiada oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone. Natomiast stałe wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, takie jak opłaty za czynsz, wodę, prąd, wyżywienie, środki czystości czy też koszty związane z leczeniem, nie pozwalają skarżącemu na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Wobec powyższego została spełniona ustawowa przesłanka o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdyż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, nawet pomimo ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy.