Uzasadnienie
J. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku przedstawił w sposób szczegółowy swoją sytuację życiową i majątkową podnosząc w szczególności, iż połowę osiąganego dochodu przeznacza na wydatki związane z leczeniem. Ponadto oświadczył, iż nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani rachunków bankowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla egzystencji. Wzięto pod uwagę, iż utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą w całości pożytkuje na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem i leczeniem. Jak wynika ze złożonej do akt sądowych kopii decyzji z dnia 26 listopada 2015 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury rolniczej, skarżącemu przysługuje do wypłaty emerytura w wysokości [...]zł, z której potrącana jest kwota [...] zł miesięcznie z tytułu egzekucji administracyjnych (vide: k. 13 akt sądowych). Wzięto także pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają im wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.