Uzasadnienie
W związku ze złożoną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] września 2014r. nr [...], skarżący pismem procesowym z 20 listopada 2014r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Zaskarżona decyzja, jak zaznaczył autor wniosku nakazuje zwrot środków dla Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za poszczególne okresy w łącznej wysokości 1.967,00 zł.
Wnioskodawca zaznaczył, że pomimo swojej niepełnosprawności prowadzi działalność gospodarczą, co jest możliwe dzięki refundacji składek z PFRON. Jak wskazał autor wniosku kondycja finansowa prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa nie pozwala na opłacenie składek ubezpieczeniowych w pełnej wysokości, a konieczność zwrotu tych środków powstała w skutek niewielkiej zwłoki w opłacaniu składek ubezpieczeniowych. Zatem wstrzymanie wypłaty refundacji doprowadzi do nieodwracalnych skutków polegających na konieczności likwidacji prowadzonej działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 t. j.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu zwrot refundacji w chwili obecnej może uniemożliwić prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżącego, a nawet doprowadzić do jej likwidacji.
Sąd miał tutaj na uwadze szczególną sytuację osoby niepełnosprawnej a także fakt, że natychmiastowy zwrot środków na rzecz PFRON przeznaczonych na finansowanie składek za osobę ubezpieczoną spowoduje kolejne ograniczenie na rynku pracy i problemy związane z integracją społeczną i zatrudnieniem osoby niepełnosprawnej. Tym samym ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody o charakterze finansowym, a przez to wpłynie negatywnie na sytuację majątkową skarżącego korzystającego z tej formy wsparcia oferowanej przez PFRON. Sąd wziął pod uwagę wysokość podlegającego zwrotowi świadczenia, jak również okoliczność, iż jak wspominał autor wniosku, Fundusz wszczął postępowanie w sprawie wstrzymania wypłaty refundacji składek za kolejne okresy rozliczeniowe.
Mając na uwadze całokształt wykazanych okoliczności stwierdzić należy, iż późniejszy ewentualny zwrot wyegzekwowanej kwoty nie naprawiłby wyrządzonej szkody.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.