Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. skarżący wystąpił 11 lutego 2009r. (data złożenia) z wnioskiem – na urzędowym formularzu PPF - o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z rodzicami, dorosłą siostrą i jej małoletnim dzieckiem. Oświadczył, że nie stać go na opłacenie obrońcy oraz kosztów sądowych. Stwierdził, że utrzymuje się z dochodów z pracy dorywczej w wysokości od 1000 do 1600 złotych oraz dochodów ojca w takiej samej wysokości. Oświadczył, iż rodzice posiadają działkę o powierzchni 980 m2 i dom o powierzchni 100 m2. Innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych zarówno skarżący jaki i osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe nie posiadają.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie z 19 lutego 2009r. wnioskodawca wskazał, iż zamieszkuje u rodziców, zmuszony był zlikwidować firmę, jest załamany psychicznie i nerwowo. Pracuje wyłącznie dorywczo, ze względu na fakt, iż ciążą na nim tytuły wykonawcze i średnio zarabia 1500 zł do 1600 miesięcznie. Kwota powyższa musi mu wystarczyć na utrzymanie. Wskazał, że nie posiada konta bankowego.
W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy zarządzeniem z 27 lutego 2009 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W dniu 9 marca 2009 r. (data złożenia) skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż mieszka wspólnie z rodzicami i siostrą. Matka nigdy nie pracowała, zarejestrowana jest w Urzędzie Pracy w L. jako bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Siostra samotnie wychowuje [...] letniego syna i pracuje dorywczo. Oświadczył, iż zarówno on jak i jego ojciec nie posiadają rachunków bankowych, z prac dorywczych (wykonują różne prace budowlane) uzyskują dochody w łącznej wysokości 3000 złotych. Stwierdził, iż miesięcznie ponoszą następujące wydatki energia elektryczna i gaz – 300 złotych, podatek od nieruchomości i wywóz śmieci – 200 złotych. Pozostała kwota pozostaje na skromne utrzymanie. Wskazał, iż nie składał zeznania podatkowego za 2007r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby ewentualnie zobowiązany składają się wpis od skargi oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Wysokość bowiem dochodów skarżącego i członków jego pięcioosobowej rodziny z prac dorywczych, jak również brak nieruchomości i oszczędności pieniężnych pozwalają wyłącznie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.