Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2008 r. J. X. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2008 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.- wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna, stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może jednak dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się więc z reguły do wykonania wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny, z tym zastrzeżeniem, że odmowny charakter decyzji, nie pozbawia jednak strony skarżącej prawa do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, jednakże - jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28.06.2004 r. sygn. OZ 273/04 - przeszkodą do jego uwzględnienia będzie niemożność wykazania zaistnienia przesłanek wymaganych przepisem art. 61 § 3 ww. ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2008 r. odmawiającą cudzoziemcowi udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas
Sygn. akt V SA/Wa 3148/08 oznaczony i zobowiązującą go do opuszczenia terytorium RP w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji oraz nadającą tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Z uwagi na fakt, iż w skardze nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Sąd pismem z 27 lutego 2009 r. wezwał skarżącego do wykazania zachodzącego w stosunku do niego niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na wykonanie zaskarżonej decyzji w terminie siedmiu dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismo to uznano za doręczone cudzoziemcowi w dniu 18 marca 2009 r. - podwójne awizo pocztowe. Termin do wykazania istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku upłynął z dniem 25 marca 2009 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie nadesłał żądanych wyjaśnień. Wprawdzie skarżący w dniu 6 marca 2009 r. ustanowił w niniejszej sprawie pełnomocnika w osobie adwokata L. C., to jednak pismo zawierające zgłoszenie się pełnomocnika do udziału w postępowaniu zostało złożone do Sądu wraz z odpisem pełnomocnictwa w dniu 27 marca 2009 r., tj. już po upływie terminu do złożenia przez skarżącego stosownych wyjaśnień.
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". Jednocześnie, cudzoziemiec nie podniósł argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.