Uzasadnienie
R. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 27 października 2014 r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych".
Skarga została złożona za pośrednictwem Prezesa ARiMR, który przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 24 listopada 2014 r., w której wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Organ wyjaśnił przy tym, iż pismem z dnia [...] listopada 2014 r., poinformował skarżącego, że uwzględnił wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i przywrócił jego wniosek o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji. W konsekwencji organ podniósł, iż wobec wycofania skutków prawnych pisma z dnia [...] lipca 2014 r. zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Agencji z dnia [...] listopada 2014 r. o numerze [...], skierowane do skarżącego, w którego treści wskazano, iż wniosek o przyznanie pomocy został przywrócony do rozpatrywania, zaś pismo o odmowie przyznania pomocy ([...]) z dnia [...] lipca 2014 r. zostanie wycofane z obrotu prawnego. Ponadto w aktach tych znajduje się także potwierdzenie doręczenia tego pisma skarżącemu.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.
Jednakże wobec tego, iż powyższe nastąpiło po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, obowiązkiem Sądu jest zbadanie czy działanie organu wypełnia przesłanki określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, iż w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że możliwe jest załatwienie sprawy przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a, w sytuacji gdy skargę wniesiono przed udzieleniem odpowiedzi przez organ, jeżeli następnie organ zgadza się z wezwaniem skarżącego
Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż wymóg uwzględnienia w trybie autokontroli skargi w całości, nakłada na sąd administracyjny dokonujący kontroli legalności takiego aktu, obowiązek wnikliwej analizy wniesionej skargi tak w zakresie zarzutów, wniosków w niej zawartych jak i podstawy prawnej żądania. Oceniając w trybie autokontroli wydany uprzednio przez siebie akt, organ tylko wówczas może zastosować przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., gdy jednocześnie uwzględnia skargę w całości, a więc uznaje za uzasadnione zarówno zarzuty, wnioski jak i wskazaną w niej argumentację. Jeżeli zaś nie podziela niektórych zarzutów, nie uwzględnia w całości wniosków, kwestionuje przedstawioną w niej podstawę lub ocenę prawną naruszeń, to wówczas nie może wydać rozstrzygnięcia, lecz winien przekazać skargę sądowi do rozpoznania. Sąd, bowiem w przeciwieństwie do organu działającego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Tylko Sąd nie jest skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi zarzutami, wnioskami i żądaniami. Organ zaś wydający akt na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. winien podzielić zarzuty skargi i zadość uczynić żądaniom skarżącego w całości (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. II GSK 1859/12; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, iż w skardze z dnia 27 października 2014 r. strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu.
Wobec tego, iż w piśmie Agencji z dnia [...] listopada 2014 r. postanowiono o przywróceniu wniosku do ponownego rozpatrywania przez właściwy organ, uznać należało, że skarga została uwzględniona w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a Sąd – opierając się na przepisie art.161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.