Uzasadnienie
K. K. – P. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "MJWPU") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "Mazowiecka Akademia Przywództwa Innowacyjnego". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet VIII – Regionalne kadry gospodarki; Działanie 8.1 – Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie; Poddziałania 8.1.1 Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw.
Pismem z dnia... kwietnia 2010r. MJWPU poinformowała skarżącą, iż złożony projekt nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. Skarżąca złożyła protest, który został rozpatrzony negatywnie pismem z 22 lipca 2010 r. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższego pisma z... lipca 2010 r., Zarząd Województwa M. pismem z... września 2010r. poinformował o jego pozytywnym rozpatrzeniu. Po ponownym dokonaniu oceny przedmiotowego wniosku, pismem z... stycznia 2011r. MJWPU poinformowała skarżącą, że jej wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą informację skarżąca wniosła o stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Załączniki do skargi stanowiły kserokopie dokumentów.
Postanowieniem z 11 marca 2011 r. Sąd pozostawił skargę bez rozpatrzenia, stwierdzając, że nie jest ona kompletna w rozumieniu przepisów ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) Odpis postanowienia skutecznie doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2011 r.
W dniu... marca 2011 r., pełnomocnik skarżącej pismem z... marca 2011 r., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż w informacji MJWPU wbrew przepisowi art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju brak było pouczenia wnioskodawczyni o przysługującym jej prawie do złożenia skargi na negatywną ocenę do sądu administracyjnego, a także nie zawarto pouczenia w przedmiocie przewidzianych w art. 30c warunków formalnych jakie skarga powinna spełniać.
Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 18 marca 2011 r., tj. w dniu doręczenia jej odpisu postanowienia o pozostawieniu przez sąd skargi bez rozpatrzenia. Do wniosku o przywrócenie terminu załączył skargę w przedmiocie dokonanej oceny przez organ wraz z wnioskiem o dofinansowanie, informacją w przedmiocie oceny projektu, kopią wniesionych środków odwoławczych oraz informacją, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kompletnej skargi jest dzień 18 marca 2011 r., w którym to dniu skarżąca otrzymała odpis postanowienia z 11 marca 2011 r. w przedmiocie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia i dowiedziała się o wniesieniu skargi niekompletnej. Dlatego też złożenie przez pełnomocnika skarżącej w dniu... marca 2011 r. (data nadania) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą oraz kompletną dokumentacją w sprawie nastąpiło w ustawowym siedmiodniowym terminie do wniesienia wniosku.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia kompletnej skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Zauważyć bowiem należy, że z unormowania zawartego w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju wynika, że skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie protestu powinna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą m.in. informację w przedmiocie oceny projektu. Niezłożenie tej kompletnej dokumentacji wywołuje skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 tej ustawy, a przy tym bez obowiązku wezwania do uzupełnienia braków skargi. Regulacje powyższe zawarte w ustawie o zasadach polityki rozwoju stanowią przepisy szczególne w stosunku do regulacji prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tym zakresie. Jednakże w myśl art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 tej ustawy.
Przepis art. 30b ust. 1 omawianej ustawy odnosi się do środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, natomiast ust. 4 tego przepisu stanowi o obowiązku poinformowania wnioskodawcy przez właściwą instytucję o wynikach procedury odwoławczej oraz pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c tej ustawy. Zakres tego odesłania wskazuje zatem, iż w pouczeniu o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego winny być zawarte wszystkie elementy konieczne dla skutecznego jej wniesienia, wymienione w art. 30c, a więc nie tylko o możliwości i terminie jej wniesienia, lecz również o wszystkich niezbędnych elementach wymienionych w art. 30c ust. 2 omawianej ustawy.
Przepis art. 30c ust. 5 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że w przypadku, gdy skarga jest niekompletna, należy ją pozostawić bez rozpatrzenia, bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Jeśli jednak z dołączonego pouczenia wynika, że jest ono błędne lub brak jest pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 4, to w myśl art. 30d ust. 3 ustawy okoliczności te nie wpływają negatywnie na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie organ w treści zaskarżonej informacji o wynikach etapu oceny merytorycznej nie umieścił pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego i nie wskazał wszystkich elementów koniecznych dla skutecznego jej wniesienia.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji