Uzasadnienie
F. U. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Posiada dom o pow. 80 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 7,3093 ha. Wskazał, że roczny dochód rodziny z prowadzonego gospodarstwa rolnego wynosi 1.351,49 zł. Żona wnioskodawcy nie pracuje i nie osiąga dochodów. Podstawą utrzymania rodziny jest zasiłek rodzinny w wysokości 488 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należało mieć na uwadze to, że wnioskodawca zainicjował w tutejszym Sadzie osiem postępowań, w których wpisy sądowe wynoszą łącznie 1.600 zł. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że podstawą utrzymania rodziny jest zasiłek rodzinny w wysokości 488 zł. Skarżący posiada również nieruchomość rolną o powierzchni 7,3093 ha, ale do dochodu z gospodarstwa rolnego wlicza jedynie 0,4711 ha przeliczeniowego, w konsekwencji dochód roczny z prowadzonego gospodarstwa rolnego w 2013 r. wyniósł 1.351,49 zł (zaświadczenie Urzędu Gminy O. D. z dnia 11 lutego 2015 r.). Stosownie do zaświadczenia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. D. z dnia 11 lutego 2015 r. rodzina Skarżącego w 2014 r. korzystała ze świadczeń pomocy społecznej w postaci zasiłków celowych z przeznaczeniem za zakup żywności, odzieży, obuwia, opału, leczenia oraz dożywiania dziecka.
Pomoc społeczna jest udzielana również w 2015 r. Mając zatem na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz kierując się zapewnieniem prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie, jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.