Uzasadnienie
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej jako: Spółka/Skarżąca) złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, iż kapitał własny Skarżącej nie pokryje nałożonych kar, a co za tym idzie doprowadzi do upadłości Spółki, natomiast sama tylko utrata płynności finansowej w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto w ocenie Skarżącej z uwagi na coraz bardziej powszechne i jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych w analogicznych postępowaniach wysoce prawdopodobne jest uchylenie zaskarżonej decyzji.
Opisując sytuację finansową Skarżącej podano również, iż w roku 2014 Spółka poniosła stratę w wysokości 449 827,15 zł. Na dzień 31 grudnia 2013 r. przychód ze sprzedaży wyniósł 10 920 054,73 zł, koszty działalności operacyjnej wyniosły 11 519 648,66 zł, natomiast łączna strata ze sprzedaży 599 593,93 zł. Z kolei łączna strata z działalności operacyjnej wyniosła 443 739,33 zł, a łączna strata z działalności gospodarczej 449 827,15 zł. Zdaniem Skarżącej powyższe zestawienia finansowe świadczą o jej niestabilnej sytuacji finansowej. Ponadto w kolejnych latach notuje ona coraz większe straty, a więc wszelkie zaburzenie doprowadzające do podwyższenia wysokości straty spowodują nieodwracalne konsekwencje.
Do wniosku załączono bilans oraz rachunek zysków i strat Spółki za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).
Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, należy przychylić się do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zaznaczyć, że wykonanie tej decyzji może łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik Spółki w sposób przejrzysty i rzetelny przedstawił jej sytuację ekonomiczną oraz zagrożenia mogące w stosunku do niej zaistnieć w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Zawarte we wniosku oświadczenia znajdują odzwierciedlenie w nadesłanych bilansie oraz rachunku zysków i strat, z których wynika stałe ponoszenie przez spółkę strat oraz kurczenie się jej zasobów. Biorąc pod uwagę udokumentowane straty Skarżącej, wysokość nałożonej kary (24 000 zł) oraz fakt wydania wobec Spółki co najmniej kilku innych decyzji nakładających kary finansowe, Sąd uznał argumentację strony dotyczącą groźby utraty płynności finansowej, co z kolei skutkować może upadłością tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA).
Na marginesie zaznaczyć należy, że przedstawione w uzasadnieniu wniosku twierdzenia dotyczące prawidłowości zaskarżonej decyzji nie mogły być rozważane przez Sąd na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Rozważanie takie stanowiłoby swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji