Uzasadnienie
K. G. wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2010r. wystąpiła na urzędowym formularzu PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem, utrzymywała się z pomocy socjalnej otrzymywanej od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 25 złotych dziennie. Wyjaśniła, iż obecnie tej pomocy już nie uzyskuje, nie może również, ze względu na swój status, podjąć pracy zarobkowej na terytorium RP. Oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż otrzymywała pomoc od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Dodatkowo należy zauważyć, iż obecnie pomocy tej już nie uzyskuje. Nie posiada również zasobów pieniężnych, które mogła by przeznaczyć na koszty sądowe. Wobec powyższego należy uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.