Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada "domek", natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, że uzyskuje miesięczny dochód w wysokości... zł z tytułu produkcji mleka. W uzasadnieniu wniosku przedstawił swoją sytuację życiową i majątkową, podnosząc w szczególności, że jest osobą chorą i musi spłacać zadłużenie.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym koszty sądowe i odmówiono w pozostałym zakresie, dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd stwierdza, że sytuacja majątkowa, w jakiej znalazł się skarżący jest trudna, jego dochody są niewielkie i w całości pożytkowane na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem wnioskodawcy za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu.
Natomiast z pisma stanowiącego sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wynika, że skarżący wymaga profesjonalnej pomocy prawnej.
Mając na uwadze powyższe i na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.