Uzasadnienie
W dniu...07.2004 r. Y. M., ojciec małoletniego H. M. wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o udzielenie jego synowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, motywując to tym, że cudzoziemiec przebywa w Polsce wraz z rodziną, tj. ojcem, matką i dwojgiem braci i uczęszcza do polskiej szkoły.
Wojewoda M. decyzją z dnia...06.2005 r. orzekł o odmowie udzielenia małoletniemu obywatelowi Republiki A. H. M. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż opiekunowie prawni małoletniego decyzją z dnia...06.2005r. otrzymali odmowę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, a wobec tego, iż pobyt dziecka w Polsce jest integralnie związany z pobytem jego rodziców na terytorium RP wydanie decyzji negatywnej dla rodziców skutkuje, w tym przypadku, wydaniem decyzji negatywnej dla małoletniego H. M. Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców decyzją z dnia...09.2005 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody M. w pełni podzielając argumentację i stanowisko wyrażone przez organ I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w imieniu małoletniego cudzoziemca wniosła jego matka H. S., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania wskutek nie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydania decyzji bez wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, wnosząc też o jej uchylenie.
Wyrokiem z dnia 16.02.2006r., sygn. akt VSA/Wa 2668/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Urzędu z dnia...09.2005r. oraz stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
W pierwszej kolejności w uzasadnieniu Sąd podniósł, iż wyrokami z dnia 16 lutego 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzje Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców zarówno w sprawie H. S. (sygn. akt V SA/Wa 2690/05), jak i Y. M. (sygn. akt V SA/Wa 2692/05), a jednym z powodów takiego rozstrzygnięcia było m.in. to, że w toku prowadzonego postępowania w zasadzie w ogóle nie była rozważana kwestia "słusznego interesu" tak rodziców, a zwłaszcza p. H. S., jak również ich małoletnich dzieci (w tym jednego urodzonego już na terytorium RP).
Dalej Sąd wyjaśnił, iż mimo odrębnie złożonego w imieniu małoletniego H. M. wniosku i odrębnie od spraw jego rodziców prowadzonego przez organ postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, organ całkowicie zaniechał badania i nie przedstawił jakichkolwiek rozważań, które dotyczyłyby indywidualnie sytuacji małoletniego cudzoziemca, świadczyłyby, że rozważana była kwestia jego dobra i konstytucyjnie chronionych praw dziecka (art. 72 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 1 i 2), że w toku ustalania jego praw starano się w miarę możliwości, jak to ujmuje art. 72 ust.3 Konstytucji RP, uwzględnić również zdanie dziecka, a przede wszystkim że w ogóle zajmowano się kwestią zindywidualizowanej oceny jego"słusznego interesu" w rozumieniu art. 7 kpa.
Ponownie orzekając w sprawie Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców decyzją z dnia... listopada 2006r. o nr... utrzymał w mocy decyzję Wojewody M. z dnia...06.2005r. W jej uzasadnieniu opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz zwrócił uwagę, iż Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia...07.2004r. utrzymała w mocy decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia...05.2004r., odmawiającą cudzoziemce, jej mężowi i dzieciom nadania statusu uchodźcy.
W ocenie Prezesa Urzędu małoletni H. M. nie spełnia przesłanki z art. 53 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, a okoliczności faktyczne podane jako podstawa wniosku, tzn. wieloletni pobyt w Polsce wraz z rodzicami i braćmi oraz pobieranie nauki nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od sytuacji prawnej obojga rodziców małoletniego cudzoziemca w Polsce.
Organ II instancji podkreślił również, iż w stosunku do H. S. i Y. M. oraz małoletnich R. i H. M. wydane zostały ostateczne decyzje o ich wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Biorąc zatem pod uwagę status prawny całej rodziny winni oni, w ocenie Prezesa, opuścić terytorium RP i okoliczność ta nie doprowadzi do nieuprawnionego rozdzielenia rodziny.
W tym miejscu organ odwoławczy wskazał nadto, iż Konwencja o prawach dziecka nie gwarantuje dzieciom bezwarunkowego prawa do nauki w miejscu wybranym przez ich rodziców. W pierwszej kolejności rodzice winni zalegalizować swój pobyt i pobyt swoich dzieci na terytorium Polski, a dopiero później wykonywać przysługujące im prawo do nauki, czy prowadzenia działalności gospodarczej.
Mając na uwadze, treść art. 53 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach odstąpiono od ustalenia, czy małoletni H. M. posiada obecnie środki finansowe niezbędne do pokrycia kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bowiem z uwagi na brak wystąpienia w sprawie pierwszej przesłanki wymienionej w powyższym art. 53 nie było koniecznym prowadzenie dodatkowych ustaleń faktycznych w przedmiocie posiadania przez rodziców H. M. środków finansowych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Y. M., ojciec małoletniego H. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia... listopada 2006r. i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W jego ocenie zaskarżona decyzja jest decyzją uznaniową i nie została wydana na podstawie ściśle określonego przepisu prawa, a dodatkowo narusza przepisy art. 9, 10, 12, 77 § 1 k.p.a.
Opisując przebieg postępowania oraz sytuację życiową rodziny ojciec (przedstawiciel ustawowy) małoletniego stwierdził, iż nie wydanie decyzji w przedmiocie wykreślenia jego danych z wykazu osób niepożądanych na terytorium RP winno skutkować zawieszeniem postępowania w zakresie będącym przedmiotem niniejszej sprawy. Zwrócił nadto uwagę, iż małoletni H. M. jest osobą niekaraną na terytorium RP, a powodem wydania wobec niego przez Wojewodę M. decyzji z dnia...05.2003r., o wydaleniu był fakt naruszenia porządku publicznego w postaci braku dokumentu tożsamości. W ocenie Y. M. nie ma przeciwwskazań, poza formalnymi, do udzielenia jemu i jego rodzinie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podtrzymując w pełni argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu...10.207r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sadowoadministracyjne uznając, iż rozstrzygnięcie w sprawie zależy od wyniku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w przedmiocie zezwolenia Y. M. na zamieszkanie na czas oznaczony.
W związku z wydaniem w dniu...10.2008r. decyzji wobec Y. M. w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanowieniem Sądu z dnia 9 marca 2009r. podjęto zawieszone postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Sąd ma zatem obowiązek dokonania oceny czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może zatem uwzględnić skargę także z takich przyczyn, które w ogóle nie zostały w niej podniesione.
Badając zaskarżoną decyzję w takim zakresie, Sąd stwierdził, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów proceduralnych mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności Sąd zwraca uwagę, iż wyrokiem z dnia 10.05.2007r. sygn. akt VSA/Wa 856/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w stosunku do Y. M. decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia...11.2006r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody M. z dnia...06.2005r. odmawiającą udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Ponownie orzekając w sprawie decyzją z dnia...10.2008r. nr... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylił w/w decyzję z dnia...06.2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie M. wskazując, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.
Sąd uznał, że sprawa H. M. (który co prawda jest już osobą pełnoletnią) pozostaje w związku faktycznym ze sprawą jego ojca tj. Y. M., którego sprawa w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony ponownie będzie przedmiotem analizy organu I instancji. Tym samym, w ocenie Sądu, zasadne jest uchylenie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia...11.2006r. nr... oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody M. z dnia... czerwca 2005 r. bowiem przedmiotowe sprawy są ze sobą faktycznie i prawnie powiązane i winny być rozstrzygane równocześnie.
W związku z uchyleniem przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzji z dnia...06.2005r. dotyczącej Y. M. organ I instancji zobowiązany jest w stosunku do Y. M. przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w znacznej części i nie wykluczone jest, że postępowanie to wykaże okoliczności uzasadniające udzielenie Y. M. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, co mogłoby mieć również wpływ na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie jego syna H. M. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie dotyczącej H. M. wymaga wzięcia pod uwagę okoliczności ustalonych w sprawie dotyczącej jego ojca Y. M. Przedwczesna byłaby, w ocenie Sądu, merytoryczna analiza sprawy H. M., w oderwaniu od ustaleń poczynionych przez organy administracji publicznej w sprawie jego ojca Y. M. skoro okoliczności i stan faktyczny przedmiotowych spraw o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony są ściśle ze sobą powiązane.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 134 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.