Uzasadnienie
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] [...]. Sp. z o.o. w [...] (dalej: "Spółka", "Skarżąca") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazała, iż łączna suma kar pieniężnych wymierzonych Skarżącej przez organy administracji wynosi kilka milionów złotych, którą to kwotą ani w gotówce, ani w ruchomościach lub nieruchomościach. Szacowany majątek spółki nie wystarczyłby na pokrycie nawet 1/5 wskazanej kwoty. Wskazano, że wykonanie decyzji wydanych wobec Spółki spowoduje nieodwracalny skutek w postaci jej likwidacji.
Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. Skarżąca uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka posiada majątek o wartości [...] zł i stanowią go środki trwałe. Majątek nie wystarczy na pokrycie kar pieniężnych wymierzonych w łącznej kwocie [...] zł. Konieczność wyzbycia się majątku spowoduje bezwzględne zakończenie działalności i likwidację Spółki, ponieważ zabraknie środków niezbędnych do jej prowadzenia.
Dodatkowo Skarżąca wskazała, iż sądy administracyjne w zakresie i stanie faktycznym zbliżonym do stanu faktycznego, którego dotyczy zaskarżona decyzja wydawały wyroki uchylające decyzje organów administracji.
Postanowienie z 11 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając, że Skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Sąd uznał, że przedstawiony stan spółki i sposób zarządzania majątkiem nie uzasadniają udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zażalenie zostało uzupełnione pismem z [...] grudnia 2015 r. Spółka argumentowała, że w dacie składania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji łączna suma wymierzonych jej kar pieniężnych wynosiła około [...] mln zł, a obecnie zamyka się kwotą około [...] mln zł. Skarżąca wyjaśniła, że osiągane dochody i cały posiadany majątek (niewiele ponad [...] mln zł) nie wystarczą na uiszczenie wszystkich wymierzonych kar pieniężnych, których egzekucja doprowadzi do likwidacji Spółki. Podniesiono, że z końcem 2015 r. wygasły udzielone Spółce ostatnie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, co znacznie ograniczyło możliwości zarobkowania spółki i pogorszyło jej sytuację.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 lutego 2016 r. sygn. II GZ 118/16 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaznaczono, że zostało ono podjęte na podstawie danych finansowych spółki z końca 2014 r., a więc nie można było bezspornie przyjąć, że sytuacja Spółki jest na tyle stabilna, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie niesie z sobą ryzyka ziszczenia się niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i powstania trudnych do odwrócenia skutków. Za błędne uznano pominięcie przez WSA niewystarczającej do pokrycia kar wartości majątku trwałego spółki. Z uwagi na powyższe, NSA nakazało ustalenie aktualnego stanu majątkowego Skarżącej w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W wykonaniu powyższego zobowiązania, WSA w Warszawie zwrócił się do Skarżącej o uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez nadesłanie dokumentów finansowych obrazujących aktualną kondycję finansową spółki, m. in. aktualne rozliczenia podatkowe, wykaz bieżących zobowiązań. Spółka odpowiedziała na to wezwanie pismem z [...] maja 2016 r. informując, że aktualna wysokość wszystkich kar nałożonych na spółkę wynosi [...] zł. Do pisma załączono Sprawozdanie finansowe spółki ze stanem na [...] grudnia 2015 r., datowaną na [...] maja 2016 r. informację o wysokości poniesionej straty oraz wyliczenie średniomiesięcznych kosztów utrzymania za okres [...] stycznia 2016 r. – [...] kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 190 p.p.s.a. Sąd związany jest oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 118/16.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Skarżąca Spółka uzasadniając swój wniosek podniosła, iż wyegzekwowanie kwoty określonej w zaskarżonej decyzji, jak również innych decyzjach nakładających na nią kary pieniężne, może doprowadzić do jej likwidacji. W ocenie Skarżącej okoliczność ta potwierdza, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków. Skutki te miałyby powstać w sferze finansowej Spółki.
W ocenie Sądu przedłożone przez stronę skarżącą w wyniku skierowania doń dodatkowego wezwania dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Wręcz przeciwnie, ich analiza prowadzi do wniosku, że Spółka osiąga przychody, nadal prowadząc działalność gospodarczą. Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat za okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2015 r. wynika, iż Spółka – pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej – uzyskała przychód netto w kwocie [...] zł. Z bilansu za 2015 r. wynika, iż aktywa trwałe Spółki wynosiły [...] z czego wartość środków trwałych została wyliczona na kwotę [...] zł. Z informacji o poniesionej stracie podatkowej wg stanu na dzień [...] kwietnia 2016 r. wynika natomiast, że przychody ogółem to kwota [...].
W tym miejscu zaznaczyć należy, że w przypadku przedsiębiorców miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu" z uwagi na możliwości pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów. Spółka przychód osiąga. Tymczasem w przedstawianych przez Skarżącą bilansach znaczną część przychodów pochłaniają bliżej nieokreślone "koszty rodzajowe". Sąd zaznacza, że jakkolwiek nie neguje i nie ocenia sposobu prowadzenia przez Skarżącą działalności gospodarczej, to brak właściwej optymalizacji ponoszonych kosztów nie może stanowić podstawy do twierdzenia, że dopiero wykonanie decyzji organów administracyjnych może spowodować likwidację przedsiębiorstwa.
Dodatkowo Skarżąca mając świadomość, iż od dłuższego czasu toczy się wobec niej wiele postępowań dotyczących działalności w szeroko rozumianym zakresie organizacji gier na automatach, nie podjęła jednak, pomimo zapowiedzi, próby zmiany profilu działalności. W takiej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowiło by niewłaściwe usprawiedliwianie i sankcjonowanie polityki spółki polegającej w gruncie rzeczy na ignorowaniu w swojej działalności toczących się wobec niej postępowań administracyjnych. Ponadto Sąd zauważa, że obowiązek ponoszenia wydatków pieniężnych jest z natury rzeczy odwracalny poprzez zwrot świadczenia w sytuacji, gdyby okazało się ono nienależne.
Dodatkowo zauważyć należy, że rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie był związany rozstrzygnięciami wydanymi przez inne sądy administracyjne w tożsamych przedmiotowo sprawach, ani w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również w kwestii wyroku dotyczącego oddalenia skargi lub uchylenia decyzji.
Reasumując stwierdzić należy, że Skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.