Uzasadnienie
J. W. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, na podstawie umowy dożywocia zamieszkuje w dwóch pokojach, a także korzysta z kuchni i łazienki, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku podał, iż nie uzyskuje dochodu, zaś jego żona z tytułu renty otrzymuje 809,79 zł miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, iż ponosi wydatki na: lekarstwa – około 50-100 zł miesięcznie, wywóz nieczystości – około 100 zł kwartalnie, energię elektryczną – około 200 zł co dwa miesiące, a ponadto spłaca kredyt zaciągnięty na zakup węgla w wysokości 393,71 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego dochodu, który pozwoliłby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wskazać w szczególności należy, iż wraz z żoną utrzymują się z niewielkiej renty, która w całości jest przeznaczana na niezbędne wydatki, a nadto zaciągnął kredyt na zakup opału. Zauważyć także należało, iż wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem go za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.