Uzasadnienie
W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007 – 2013 (RPO WM) Działania 1.5. Rozwój przedsiębiorczości – A. K. złożyła do Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych wniosek o dofinansowanie projektu zatytułowanego: "[...]", polegającego na zakupie nowych środków trwałych, tj. trzech ciągników siodłowych i dwóch naczep kurtynowych, które to środki trwałe miałyby być wynajmowane innym przedsiębiorstwom.
Pismem z dnia [...] października 2014 r. Wnioskodawczyni została poinformowana przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu został odrzucony z przyczyn formalnych.
W uzasadnieniu organ przywołał rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2010, Nr. 236, poz.1562 ze zm.) oraz przepisy Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de mini mis (Dz.U.UE.L.2013.352.1) i wskazując na art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013 zajął stanowisko, iż przedsiębiorcy prowadzącemu działalność zarobkową w sektorze transportu drogowego towarów nie można przyznać pomocy de minimis na nabycie środków transportu służących do transportu drogowego, niezależnie od faktu wykorzystywania tych pojazdów do innej prowadzonej przez niego działalności, np. wynajmu.
Stanowisko organu wyrażone w skierowanym do niej piśmie z dnia 13 października 2014 r. A. K. zakwestionowała w Proteście z dnia 30 października 2013 r. Zdaniem Strony, jakkolwiek jej główną działalnością jest transport drogowy towarów (PKD 49.41), to rozdzielając koszty innej działalności (wynajmu) od działalności podstawowej (transportowej) kwalifikuje się ona jako podmiot do uzyskania pomocy de minimis w wysokości 200.000EUR, także na nabycie środków transportu przeznaczonych na wynajem.
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. A. K. została poinformowana przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych o nieuwzględnieniu Protestu.
Organ potwierdził niespełnienie przez projekt kryteriów formalnych:
- - Nr 7- zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej,
- - Nr 10 – zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK.
Organ powołał się na § 5 ust. 3 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym w ramach konkursu wydatkami niekwalifikowanymi są w szczególności - zakup samochodów osobowych i ciężarowych (grupa 7 podgrupa 74 symbol 741 i symbol 742 zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych). Także na gruncie przepisów Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1407/2013 pomoc de minimis nie może zostać wykorzystana na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów.
Możliwość prowadzenia przez przedsiębiorcę księgowości w sposób zapewniający rozdzielenie jego działalności (np. transportowej i innej) pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem jedynie zapewnia przedsiębiorcy skorzystanie z wyższego pułapu pomocy.
W skardze z dnia 8 grudnia 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na nieuwzględnienie Protestu A. K. wnosiła o przywrócenie wniosku o dofinansowanie do rozpatrywania. Podniosła, iż zamierza w ramach projektu dofinansować zakup środków transportu oznaczonych symbolami 746 i 747 (a nie 741 i 742), które nie są wykluczone z możliwości dofinansowania. Nadto Skarżąca podkreśliła, iż z treści wniosku i innych dokumentów wynika, że zakupione środki transportu byłyby wykorzystywane do działalności gospodarczej oznaczonej kodem PKD 77.12.Z, tj. wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych – z wyłączeniem motocykli.
W odpowiedzi na skargę [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych wniosła o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja - tu rozstrzygniecie zawarte w zaskarżonym piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze A. K. stwierdzić należy, że nie są one zasadne. W ocenie Sądu organ właściwie wywiódł, czego Skarżąca skutecznie nie podważyła, iż wydatki na środki transportu, których nabycie miałoby być dofinansowane są, zgodnie z Regulaminem konkursu, wydatkami niekwalifikowanymi.
Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo i organ prawidłowo zinterpretował i zastosował mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa krajowego i unijnego.
W konsekwencji prawidłowe jest stwierdzenie organu, iż projekt nie spełnił kryteriów Nr 7- zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej i Nr 10 – zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK.
Powoływany zapis § 5 ust.2 Regulaminu wymienia jedynie przykładowo wydatki niekwalifikowane w ramach konkursu nr RPOWM/1.5/1/2014, co wprost wynika z użytego w nim sformułowania: "W ramach konkursu wydatkami niekwalifikowanymi są w szczególności:".
Zatem o niekwalifikowalności wydatków zawartych w projekcie - trzech ciągników siodłowych i dwóch naczep kurtynowych - przesądza prawidłowo dokonana przez organ interpretacja zasad przyznawania pomocy de minimis wynikających z przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de mini mis (Dz.U.UE.L.2013.352.1). Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013 przedsiębiorcy prowadzącemu działalność zarobkową w sektorze transportu drogowego towarów nie można przyznać pomocy de minimis na nabycie środków transportu służących do transportu drogowego, niezależnie od faktu deklarowania wykorzystania tych pojazdów do innej prowadzonej przez niego działalności – tu wynajmu innym przedsiębiorcom. Przesądzające znaczenie ma to, iż środki takie finalnie (przez ich ostatecznego użytkownika) wykorzystywane byłyby do transportu drogowego.
Sąd podziela stanowisko organu, iż wynajem środków transportu jest działalnością zarobkową w ramach szeroko rozumianej działalności transportowej a rozdzielenie czy wyodrębnienie kosztów prowadzonych działalności (art. 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013) stanowi jedynie warunek dla możliwości uzyskania pomocy de minimis do wysokości 200.000 Euro.
Nie znajdując, z powyższych powodów, podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ją w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.).