Uzasadnienie
A. D. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2014r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej.
W przekazanej przez organ Sądowi odpowiedzi na skargę, pełnomocnik ARiMR wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Jak podkreślił pełnomocnik organu, skarżący wskazał, że zaskarża pismo ARiMR z [...] października 2014r., podczas gdy skarga do sądu administracyjnego służy jedynie na pismo ARiMR z [...] maja 2014r. Jednocześnie, jak zaznaczył pełnomocnik organu skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Udzielenie odpowiedzi przez organ (pismem z [...] października 2014r. nr [...]) na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma jedynie znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.
Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] maja 2014r. o numerze [...] wydane przez [...] Oddział Regionalny ARiMR. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący natomiast wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo z [...] października 2014r. nr [...], stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Skarga przysługuje jedynie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2014r. nr [...] informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany, jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Pismo z [...] maja 2014r. zostało doręczone stronie w dniu 2 czerwca 2014r., beneficjent wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu 16 czerwca 2014r. (zgodnie z datą stempla pocztowego). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi - pismem z [...] października 2014r., doręczonym stronie w dniu 10 października 2014r. Wobec tego, strona skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący złożył skargę w dniu 8 listopada 2014r. (data stempla pocztowego) i to na pismo z [...] października 2014r. (które nie może być przedmiotem skargi), a termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 18 sierpnia 2014r.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.