Uzasadnienie
Skarżący 20 sierpnia 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o przyznanie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej przez III Rzeszę. Do skargi załączył pisma F. Postanowieniem z dnia 16 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał niniejsza sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25.08.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl przepisów art. 3 §1 i §2 oraz art. 13 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.
Działalność F. nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16 października 1991r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez F. pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a F. nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że F. nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, [uchwała NSA z 3 12 2001r. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99].
Rozstrzygnięcia F.w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania F. w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo F. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.