Uzasadnienie
P.K., dalej "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, dalej "NCBiR" z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...];[...] w przedmiocie rozwiązania umowy zawartej w dniu [...] lutego 2013 r. o dofinansowanie projektu nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie w dniu [...] lutego 2013 r. pomiędzy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju z siedzibą w W., a P.K. została zawarta umowa o dofinansowanie projektu pn. "Opracowanie nowatorskiego sensora pola magnetycznego oraz jego komercjalizacja" o nr: [...], na mocy której Skarżący zobowiązał się do realizacji projektu zgodnie z postanowieniami umowy, a NCBiR zobowiązał się do udzielenia Skarżącemu dofinansowania. W umowie Strony określiły szczegółowo zasady, tryb i warunki, na jakich dokonywane będzie przekazywanie, wykorzystywanie i rozliczanie dofinansowania.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozwiązanie umowy zawartej w dniu [...] lutego 2013 r. o dofinansowanie projektu nr [...], a więc w istocie oświadczenie woli NCBiR, działającego jako instytucja zarządzająca o rozwiązaniu umowy cywilnoprawnej.
Zauważyć należy, że w wyniku oceny końcowej projektu instytucja zarządzająca uznała go za niezrealizowany pod względem merytorycznym. Na skutek negatywnej oceny NCBiR złożyło oświadczenie o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie wskazując jako postawę prawną swojego działania § 15 ust. 3 pkt 3 oraz § 15 ust. 3 pkt 6 umowy o dofinansowanie. Spór między stronami dotyczy więc wypowiedzenia umowy cywilnoprawnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że ocena zasadności rozwiązania umowy cywilnoprawnej przez jedną z jej stron – w razie zaistnienia sporu – podlega kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych.
Podkreślić należy, że zakwestionowane przez Skarżącego pismo nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy wypowiedzenia umowy cywilnoprawnej w wyniku uznania przez jedną ze Stron niewykonywania jej zapisów, co nie podlega właściwości sądów administracyjnych, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Na marginesie warto powołać pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II GSK 653/15. W uzasadnieniu postanowienia NSA stwierdził, że procedura przyznania dofinansowania przebiega dwuetapowo tj. administracyjno – cywilnie. Sądy administracyjne są właściwe na etapie poprzedzającym przyznanie dofinansowania projektu (wniosku), sądy powszechne właściwe są natomiast na etapie zawarcia i wykonania umowy o dofinansowanie projektu. Rolą sądu administracyjnego, z woli ustawodawcy, jest więc ustalenie, czy dany projekt na władczym etapie postępowania konkursowego nie został oceniony w sposób naruszający prawo, co wynika z treści art. 30c ust.3 pkt 1-3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawierającego katalog sposobów rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
Tym samym, po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego i po ostatecznym rozpatrzeniu danego projektu, prowadzącym bądź nie, do zawarcia umowy o dofinansowanie, rozpoczyna się etap, na którym zasadniczą rolę odgrywa w razie sporu sąd cywilny. NSA przypomniał również, że umowa cywilnoprawna jest aktem indywidualnym. Przez jej zawarcie następuje konkretyzacja (wybór) kontrahenta oraz określenie praw i obowiązków stron. Wskazanie na umowę jako na podstawę udzielenia pomocy, zawiera zarazem odwołanie się do trybu dochodzenia roszczeń wynikających z takiego zgodnego oświadczenia woli stron. Ewentualne roszczenia wynikające z umowy podlegają bowiem dochodzeniu przed sądem powszechnym, na drodze postępowania cywilnego.
Na cywilnoprawny charakter postępowania dotyczącego udzielenia dofinansowania (drugiego etapu) wskazują również orzeczenia NSA – wyrok z 8 czerwca 2006 r. sygn. akt II GSK 63/06, z 10 lutego 2010 r. sygn. akt II GSK 86/10, postanowienie z 20 grudnia 2007 sygn. akt II GSK 267/07, z 18 października 2007 r. sygn. akt II GSK 199/07, z 13 października 2009 r. sygn. akt II GSK 844/09) oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca 2013 r. sygn. akt III CZP 9/13.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekł jak w sentencji postanowienia.