Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. wydanej w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej skarżący M. Ł. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż zaskarżona decyzja jest jedną z dziesięciu wydanych wobec niego decyzji w sprawie opłaty paliwowej. Wskazał również, iż łączna kwota wymierzonych wobec niego w ostatnim czasie decyzji określających podatek akcyzowy i opłatę paliwową to 200 000 zł. Skarżący powołał, iż nie posiada aktualnie środków i możliwości, aby naliczone zobowiązania w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej uiścić bez uszczerbku dla niego i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).
Skarżący we wniosku o wstrzymanie wskazał, że zaskarżona decyzja stanowi jedno z dziesięciu wymierzonych wobec niego orzeczeń w zakresie opłaty paliwowej. Wszystkie sprawy są przedmiotowo tożsame i dotyczą kwestii opłaty paliwowej. Podkreślił, że z decyzji ostatecznych wydanych do dnia wniesienia wniosku w rozpoznawanej sprawie wynika kwota zaległości z tytułu podatku VAT i opłaty paliwowej w wysokości 200.000 zł. Wskazał także, iż w ostatnim czasie uregulował (posiłkując się kredytem) zobowiązanie ustalone w oparciu o ten sam materiał dowodowy w kwocie 150 000 zł z tytułu ustalonego podatku VAT, jednakże w chwili obecnej nie jest w stanie uiścić pozostałych zobowiązań.
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący w przedmiotowym wniosku odwołuje się do wszystkich prowadzonych przez organy administracyjne postępowań w zakresie opłaty paliwowej, jednakże nie odnosi się do postępowania w niniejszej sprawie. Nie wskazuje jakie konkretne przesłanki przemawiają za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż Sąd badając przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji może wziąć pod uwagę. iż wobec skarżącego toczy się kilkanaście postępowań w tym samym przedmiocie, jednakże każdy wniosek (o wstrzymanie) bada w oparciu o konkretną sprawę tj. w oparciu o wniosek skarżącego jak i materiał dowodowy zebrany w sprawie. Skarżący takich przesłanek nie przedstawił.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, iż wykonanie zaskarżonej decyzji (zapłaty opłaty paliwowej w wysokości 473 zł) nie wywoła szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.