Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. U. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący posiada mieszkanie spółdzielcze, samochód (rok produkcji 2002), prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Syn jest niepełnosprawny. Skarżący nie uzyskuje dochodu, a jego żona prowadzi osiedlowy sklep. Do stałych wydatków Skarżący zaliczył opłatę za zużycie energii elektrycznej (150 zł) oraz czynsz (790 zł). Skarżący oświadczył, że korzysta z pomocy finansowej i rzeczowej rodziny i osób trzecich. Przedstawił zaświadczenie Urzędu Pracy w P. Ś.stwierdzające, że jest osoba bezrobotną i nie przysługuje mu prawo do zasiłku oraz informację o przychodach i kosztach z działalności gospodarczej prowadzonej przez jego żonę.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", referendarz sądowy może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wykazał on bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny.
Skarżący prowadzi pięcioosobowe gospodarstwo domowe, ma troje dzieci, syn jest niepełnosprawny. Z powodu trudnej sytuacji finansowej małżonkowie ograniczają rehabilitację dziecka. Skarżący nie pracuje i nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Jego żona prowadzi sklep osiedlowy, ale nie uzyskuje wysokich obrotów, a działalność przynosi straty.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.