Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. P. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona"), reprezentowana przez męża M.P., wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca przebywa z czteroletnią córką w A.. Podstawą jej utrzymania jest tygodniowy zasiłek w wysokości 20 funtów. Mąż Skarżącej oświadczył, że sytuacja finansowa rodziny jest tragiczna. Wyjaśnił również, że we wszystkich sprawach przed Sądem, w których był stroną, Sąd zwalniał go od kosztów sądowych oraz ustanawiał profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając jej wniosek z punktu widzenia przesłanki przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Ze złożonych na formularzu PPF oświadczeń oraz informacji znanych referendarzowi sądowemu z urzędu wynika, że Skarżąca przebywa z niepełnoletnią córką za granicą, utrzymuje się z zasiłku w wysokości 20 funtów oraz wynagrodzenia za prace wykonywane dorywczo. We wniosku nie wskazano żadnych oszczędności, czy też majątku. Skarżąca nie jest wspierana finansowo od męża, który otrzymuje jedynie zasiłek dla bezrobotnych.
W świetle tych danych zasadne jest zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego.
W sprawie należało wziąć również pod uwagę, że mężowi Skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika m. in. w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 970/13, III SA/Wa 2586/13, III SA/Wa 3261/12 i uznać należy, że nie jest w stanie wspierać finansowo żony i córki.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.