Uzasadnienie
G. Sp. z o.o. w P. złożyła w dniu 26 listopada 2014r. za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Wobec powyższego zarządzeniem z 24 grudnia 2014r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika do złożenia odpisu pełnego z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopii oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 stycznia 2015r., w dniu 26 stycznia 2015r. wpłynął wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.
Pismem z 30 stycznia 2015r. pełnomocnik spółki cofnął złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest terminowe uzupełnienie jej braków formalnych. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi tj. odpisu z KRS pełnego, w oryginale lub kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem, zgodnie z obowiązującymi przepisami - zostało skutecznie doręczone skarżącej spółce w dniu 20 stycznia 2015r., a zatem termin do ich wykonania mijał w dniu 27 stycznia 2015 r. W dniu 26 stycznia 2015r. wpłynął wpis sądowy od skargi ale nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Mając na uwadze wniosek pełnomocnika strony, Sąd zauważa, że w myśl art. 60 powołanej ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to jest wiążące dla Sądu. Poprzez cofnięcie skargi, strona rezygnuje z kontynuowania wszczętego postępowania sądowego, niemniej jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe jedynie wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona, tj. nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Takim brakiem skargi jest - między innymi, pomimo uiszczenia wpisu sądowego od skargi – brak odpisu z KRS.
A zatem wniosek pełnomocnika skarżącego o cofnięcie skargi nie może być rozpoznany przez Sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 1987 roku, sygnatura akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 Lex nr 10747).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.