Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził, że odwołanie [...]Sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] maja 2014 r. zostało złożone uchybieniem terminu.
Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych:
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] określił [...] Sp. z o.o. w [...] zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A4 w kwocie 25.083 zł.
Decyzję tę Spółka otrzymała w dniu 6 czerwca 2014 r. i pismem z dnia 20 czerwca 2014 r. wniosła o jej uzupełnienie.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...] odmówił uzupełnienia treści decyzji z dnia [...] maja 2014 r. w żądanym zakresie.
Od postanowienia tego Spółka złożyła zażalenie, które nie zostało uwzględnione. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy.
Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 21 sierpnia 2014 r.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data nadania 1 września) pełnomocnik Spółki złożył odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia 30 maja 2014r.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wskazując na treść art. 233 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że podatnik miał prawo wnieść w terminie 14 dni odwołanie od decyzji. Zgodnie natomiast z treścią art. 213 § 1 Ordynacji w tym samym czasie tj. 14 dni podatnik ma prawo złożyć wniosek o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji. Uzupełnienie decyzji następuje w drodze decyzji zgodnie z art. 213 § 3 Ordynacji i w takim przypadku termin 14 dni do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia tej decyzji (uzupełniającej) art. 213 § 4 Ordynacji. Odmowa uzupełnienia decyzji następuje zgodnie z treścią art. 213 § 5 Ordynacji w drodze postanowienia, od którego służy zażalenie, przy czym treść art. 213 § 4 stosuje się odpowiednio. Z treści przywołanych przepisów wynika, że w przypadku złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji organu I instancji podatnik ma prawo do złożenia od niej odwołania bez względu na to, czy decyzja zostanie uzupełniona, czy też nie, z tym, że prawo to jest realizowane w innym, późniejszym terminie.
Prawo do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia o odmowie jej uzupełnienia biegnie od daty doręczenia nieostatecznej decyzji o uzupełnieniu decyzji lub nieostatecznego postanowienia o odmowie jej uzupełnienia.
Mając na uwadze, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. odmawiające uzupełnienia decyzji zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 10 lipca 2014 r. to od tego dnia zaczął biec 14 dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji z [...] maja 2014 r. Złożenie odwołania w dniu 1 września 2014 r. powoduje, że jest ono spóźnione.
Od powyższego postanowienia [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, o zasądzenie kosztów postępowania sądowego i zarzuciła naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- 1. art. 233 § 2 pkt 1 w zw. z art. 213 § 4 i 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 nr 137 z późn. zm.) poprzez błędne uznanie, że bieg terminu na wniesienie odwołania od decyzji I instancji objętej żądaniem uzupełnienia tej decyzji rozpoczął się w dacie doręczenia Skarżącej nieostatecznego postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji,
- 2. art. 214 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji poprzez stwierdzenie uchybienia terminu wniesienia odwołania, pomimo że Skarżąca zastosowała się do pouczenia zawartego w postanowieniu organu I instancji odmawiającym uzupełnienia decyzji, iż przysługuje jej jedynie możliwość wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji, a które to pouczenie powinno zawierać informację, że od dnia doręczenia postanowienia odmawiającego uzupełnienia decyzji rozpoczyna bieg 14 – dniowy termin na wniesienie odwołania,
- 3. art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędne stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania.
W uzasadnieniu skargi odwołując się do orzecznictwa sądowo administracyjnego i wskazując na treść wyroku NSA II FSK 1556/08 z dnia 10 lutego 2010 r. Spółka wskazała, że w przypadku odmowy uzupełnienia decyzji organu I instancji termin do wniesienia od tej decyzji odwołania biegnie od daty doręczenia ostatecznego postanowienia w tej mierze. W tym stanie rzeczy wnosząc odwołanie od daty doręczenia Spółce postanowienia Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. dochowała ona terminu do wniesienia odwołania. Nadto Spółka zwróciła uwagę na to, że w treści postanowienia Naczelnika Urzędu z dnia [...] lipca 2014 r. zawarto jedynie pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia, nie została natomiast pouczona o prawie i terminie wniesienia odwołania, co w związku z treścią art. 214 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji, nie może jej szkodzić.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim w ocenie Sądu zasadny jest zarzut dotyczący naruszenia treści art. art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 223 § 1 i 2 odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego (w tym wypadku do Dyrektora Izby Celnej) za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W sytuacji jednak gdy Strona zgodnie z treścią art. 213 § 1 Ordynacji złoży wniosek o uzupełnienie decyzji organu I instancji, uruchamia tryb przewidziany we wskazanym przepisie, który zostaje tym wnioskiem wywołany, i który niesie przewidziane w tym artykule konsekwencje dla postępowania Strony w zależności od sposobu załatwienia tego wniosku. Zgodnie z art. 213 § 3 Ordynacji uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji, zaś zgodnie z § 4 tego artykułu w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Zgodnie z § 5 w.w. artykułu Ordynacji odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.
Sąd uznaje w związku z treścią wspomnianych przepisów, że w sytuacji, w której organ I instancji postanowieniem odmawia uzupełnienia wydanej przez siebie decyzji, od którego to postanowienia służy zażalenie, Strona może albo skorzystać z prawa do wniesienia zażalenia do organu II instancji oczekując na ostateczne załatwienie jej wniosku, albo zrezygnować z jego złożenia i wówczas obowiązana jest od daty doręczenia jej postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, złożyć odwołanie od decyzji organu I instancji będącej przedmiotem wniosku - w terminie 14 dni. W sytuacji jednak gdy Strona zdecyduje się na złożenie zażalenia celem wyczerpania drogi związanej ze złożonym przez siebie wnioskiem o uzupełnienie (do czego ma prawo) wówczas w sytuacji, gdy organ II instancji utrzyma w mocy postanowienie organu I instancji, termin 14 dni do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji biegnie od daty doręczenia jej tego - ostatecznego postanowienia.
To stanowisko Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę zgodne jest ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym m. innymi w wyrokach: I FSK/14 z dnia 3 października 2014 r., II FSK 1556/08 z dnia 10 lutego 2010 r.
Skoro postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 21 sierpnia 2014 r. to złożenie odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2014 r. w dniu 1 września 2014 r., co jest bezsporne, powoduje, że 14 dniowy termin do jego wniesienia został zachowany. W tym stanie rzeczy uznanie, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu 14 dni stanowi naruszenie treści art. 213 § 4 i § 5 oraz 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty skargi Sąd jest zdania, że nie doszło do naruszenia treści art. 214 Ordynacji podatkowej ponieważ postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. zawiera prawidłowe pouczenie o środku zaskarżenia.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.