Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego P. W. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata.
Pismem z 15 grudnia 2015 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata R. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Na rozprawie przed Sądem, która odbyła się 7 czerwca 2016 r., pełnomocnik skarżącego z urzędu poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P.W. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) lipca 2015 r. nr (...)w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). W myśl § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Według przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu na złożenie korekty do wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla adwokata (za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji) stanowi przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Uwzględniając czynności podjęte w niniejszej sprawie przez wyznaczonego z urzędu adwokata R. R. (stawiennictwo na rozprawie), kwota należnego mu wynagrodzenia wynosi 240 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.