Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenie przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych W. Sp. z o.o. w Warszawie (zwana dalej: skarżącą, spółką) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).
Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ zwrot kwoty dofinansowania 1383900,00 zł może doprowadzić do niewypłacalności spółki.
Wskazała, że znajduje się obecnie w zlej sytuacji majątkowej, co jej zdaniem potwierdzają przedstawione sprawozdania finansowe, rachunek zysków i strat oraz bilans, zaświadczenia z banków.
Skarżąca wskazała, ze miesięczne konieczne wydatki spółki na czynsz i podatek CIT i VAT wynoszą ok 260 000zł i przeznacza na wynagrodzenia w skali miesiąca ok. 600 000 zł. Obecnie realizuje ok. 70 umów zawartych z podmiotami sektora publicznego. Zaznaczyła, że w przeszłości wydano decyzję o zwrocie środków z podobnych powodów, tj. z powodu rzekomego naruszenia zasady konkurencyjności poprzez zlecenie wykonania określonych zadań w projekcie podmiotowi powiązanemu. W przywołanej sprawie spółka uzyskała pozytywny wynik dla siebie wyroku NSA uchylającego wyrok WSA oraz decyzję organu I i II instancji. Ze względu na dokonany przez nią zwrotu żądanych środków wskazała, że doznała istotnej szkody w swojej działalności i zwrot tej kwoty spowodował nieodwracalne skutki tj. zwolnienie 42 pracowników, utratę zdolności operacyjnych, straty w rentowności i uzyskiwanych wynikach finansowych.
Skarżąca podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje ogłoszenie upadłości spółki, a w skutek przeprowadzenia postępowania upadłościowego ucierpi nie tylko sama skarżąca, ale także jej pracownicy, wierzyciele i kontrahenci.
W ocenie Sądu Spółka nie posiada obecnie środków pozwalających na zwrot dofinansowania. Środki finansowe pozostające obecnie w dyspozycji Spółki są zbyt małe, by pokryć powstałe zobowiązanie. Jednocześnie środki te są niezbędne do prowadzenia działalności i ponoszenia przez nią niezbędnych stałych miesięcznych kosztów. Dokonanie zwrotu dofinansowania spowoduje, że Spółka stanie się niewypłacalna, nie będzie w stanie regulować swoich zobowiązań publicznoprawnych, jak również zobowiązań wobec kontrahentów i własnych pracowników. Doprowadzić to może do konieczności zwolnienia pracowników i do zamknięcia działalności.
Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat na dzień 31 marca 2014 r. spółka wykazywała stratę w wysokości 259 754,33 zł. Porównanie kwoty straty z kwotą, którą skarżąca spółka powinna zwrócić, oraz ocena skutków wykonania zaskarżonej decyzji pozwala na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie jej wykonania.
Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.