Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 stycznia 2008 r. (data nadania pocztowego), działająca w imieniu strony skarżącej kurator – G.Z. - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywien nałożonych mandatami karnymi.
Mając na względzie, iż w treści skargi wskazano jedynie numer zaskarżonego rozstrzygnięcia ([...]), zarządzeniem z 22 lutego 2008 r. zainteresowana została wezwana do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywien nałożonych mandatami karnymi, czy decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] listopada 2007 r. o nr [...] utrzymująca w mocy ww. decyzję Wojewody P..
Pismem z 11 marca 2008 r. (data nadania pocztowego) występująca w imieniu strony kurator, poinformowała, że złożona skarga dotyczy decyzji Wojewody P. z dnia [...] września 2007 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, pismem z dnia [...] lipca 2007 r. działająca w imieniu skarżącej kurator – G.Z. – zwróciła się do Wojewody P. o umorzenie mandatów otrzymanych przez jej siostrę B.M.
Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z [...] września 2007 r., nr [...] Wojewoda P. odmówił umorzenia grzywien nałożonych w drodze mandatów karnych kredytowanych.
Pismem z dnia [...] października 2007 r. G.Z. złożyła odwołanie od ww. decyzji Wojewody P..
Następnie decyzją z [...] listopada 2007 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody P. z [...] września 2007 r.
W świetle powyższego uznać należało, iż skarga na decyzję z dnia [...] września 2007 r., nr [...], która jest decyzją organu administracyjnego I instancji jest niedopuszczalna, bowiem jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na decyzję organu rozstrzygającą sprawę w II instancji.
Jednocześnie zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W związku z powyższym, nawet gdyby skarga dotyczyła decyzji organu II instancji, tj. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] i tak podlegałaby odrzuceniu, bowiem decyzja ta została doręczona kuratorowi skarżącej w dniu 21 listopada 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 45 akt administracyjnych), natomiast skarga została nadana w dniu 2 stycznia 2008 r. (datownik Placówki Pocztowej, w której nadano skargę, karta nr 5 akt sądowych), a zatem po upływie obowiązującego terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 2 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.